'Parademaken, dat is wel iets meer dan een flyer uitdelen of een poster ophangen'

Ze zijn er nog even; de felgekleurde tenten, de poffertjeskraam, de zweefmolen. Het rondreizende theaterfestival De Parade is met ruim 80 verschillende theater- en muziekvoorstellingen neergestreken in Amsterdam (tot en met 24 augustus). Een aantal gasten doet verslag voor De Volkskrant. Vandaag: actrice Sigrid ten Napel (21).

Beeld Reporters B.V.

Je lijkt me een vaste Paradeganger.
Ik ga sowieso elk jaar. Ik neem me ook elke keer opnieuw voor om alle steden af te gaan, maar daar kom ik telkens niet aan toe. Ik ga vaak wel met een specifiek doel. Dan heb ik iets gehoord of er is een voorstelling die ik al een tijdje graag wilde zien. En soms gewoon voor het Paradegevoel. Het hangt er ook een beetje van af wie meegaat.

Was er voorstelling die je dit keer per se wilde zien?
Ik heb wel bewust gekozen voor Dominee Gremdaat weet van wanten. Op de website stond dat het over optimisme zou gaan. Alles wat er op dit in de wereld gebeurt, maakt me niet bepaald vrolijk. Dus dit leek me wel iets wat ik goed kon gebruiken.

En, hielp het?
Ik denk dat ik Paul Haenens meest gevreesde publiek was. Ik was gisteravond vrij chagrijnig en gestrest. Ik wist niet zeker of ik een voorstelling over optimisme überhaupt zou overleven. Maar eerlijk, nog voor hij en woord had gezegd, was ik al om.

Was het wat je ervan had verwacht?
Niet echt. Ik dacht dat het iets filosofisch of wetenschappelijks zou zijn, een soort lezing met theatrale elementen. Maar het was meer stand-up comedy, anekdotes die goed overeen komen met de luchtigheid die optimisme toebehoort. Hij had ook een leus die we met zijn allen moesten herhalen. 'Alles kan, maar niets moet'. Je kunt het roer omgooien, maar je kunt het ook niet doen. Zo vrijblijvend. Je voelde je wel aangesproken, maar niet op aanvallende manier.

Beeld Novum

Goede keuze dus.
Hij heeft wel de nodige lachsalvo's bij me weten te genereren. Grappig ook om te zien dat iedereen in de zaal helemaal in de voorstelling opging, maar dat meteen nadat het was afgelopen, mensen weer in hetzelfde patroon vervielen als toen ze de tent in kwamen lopen. Duwen, trekken, als eerste naar buiten willen gaan. Blijkbaar waren ze toch niet geïnspireerd genoeg om hun levenshouding te veranderen, ha.

Over voordringen gesproken. Amsterdam heeft de eer bekend te staan om de lange rijen. Hoe was dat nu?
Ik was er redelijk vroeg, zo rond 18 uur. Toen viel het wel mee. Ik kan niet zo goed tegen mensenmassa's. Laat op de avond voelt het toch meer als een enorm terras waar iedereen rondhangt. Eigenlijk is dat dus het ideale tijdstip voor mij wat Amsterdam betreft. Al was ik dit keer wel alleen, dan heb je dat sociale überhaupt aspect niet zo. Vanavond ga ik waarschijnlijk weer, voor de gezelligheid. Dan wil ik meer een beetje dralen.

Zijn er nog voorstellingen die je dan graag wilt zien?
Ik heb wel al bedacht waar ik ga eten, ha. Nee, maar er is nog genoeg. Joep Onderlinden speelt een voorstellingen, die ken ik nog van toen hij Postbode Siemen speelde in Zaai. En Barbaren van Toneelgroep Oostpool. Die twee gaan meer over onze samenleving, waar wij allemaal bang voor zijn en ons aan storen. Net als Dominee Gremdaat. Iets waar je je als publiek in kunt herkennen. In zo'n theatrale vorm sta je daar denk ik veel meer voor open.

Geldt dat vooral voor Paradetheater?
Ik denk het wel. Normaal als je naar het theater gaat is het echt een ding. Wat trek je aan? En dan die mooie rode stoelen. Het wordt toch iets gewichtigs. Hier zit je op houten banken, je schoenen in de blubber. Alle conventies vallen weg. Daardoor ga je ook op een andere manier luisteren. De norm ligt minder hoog, waardoor je jezelf minder serieus neemt.

Zie je jezelf in zo'n tent spelen?
Zeker. Op de toneelschool (in Maastricht, red.) is het bij iedere voorstelling die we maken wel een afweging. 'Zou het lukken hiermee op De Parade te staan?'. Het is echt een plek waar je trots op bent als je er mag spelen. Je bereikt een heel ander publiek. Mensen zijn aan het eten, aan het drinken. Je moet ze echt inpakken. Parademaken. Dat is wel iets meer dan een flyer uitdelen of een poster ophangen.

Beeld Martijn Beekman

Maakt dat het niet lastig, voor zo'n publiek spelen?
Ik heb in Rusland een aantal voorstelling gespeeld. Als je dat eenmaal heb meegemaakt. Mensen die gaan bellen tijdens de voorstelling, weglopen of keihard een gesprek beginnen, zonder gêne. Het publiek dat naar De Parade gaat, hanteert denk ik nog wel de Nederlandse theaternormen. Maar het is wel een uitdaging. Je moet het publiek bekoren, maar tegelijkertijd vasthouden aan je eigen voorstelling.

Maar vanavond ga je dus vooral rondhangen?
Dat is ook wel weer leuk aan Amsterdam. Het is heel druk, je komt altijd mensen tegen. Drie jaar geleden speelde ik bijvoorbeeld in een film met Tygo Gernandt en Coosje Smid. Sindsdien hebben we elkaar ieder jaar op De Parade weer gezien. En altijd een rondje in de zweefmolen. Het is de ideale plek, we kunnen er ons vakgebied combineren met gezelligheid. Nu we het er zo over hebben, ik ga ze smsen of ze vanavond ook komen.

Eerder had je het over eten. Was dat wat?
Ik heb bij Hot Mama Hot gegeten. Dat was heel fijn, ja. En je hoeft niet lang te wachten. Soul Food leek me ook lekker, maar dat waren iets zwaardere maaltijden. Sowieso mag je niet weggaan zonder zelf poffertjes te hebben gebakken. Ook al zit je helemaal vol. Dat hoort er voor mij wel echt bij.

Waar eindigt de avond?
Daar waar de kudde naartoe gaat, ha. Vaak is dat bij die grote fonteinbar in het midden. Maar ik zal ook altijd mijn laatste drankje meenemen naar de silent disco. Ik vind niets leuker dan dansen. En dat je zelf kunt bepalen naar wat voor muziek je luistert, vind ik echt geniaal.

Nog een laatste tip?
Wees avontuurlijk. Durf juist ergens naar binnen te gaan wat je op het eerste gezicht misschien niet zo trekt. Het zal je nog verrassen.

Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden