Parade van zeursokken

We kennen ze, de leraar Nederlands van een middelbare school, de chef-redacteur van een dagblad, de criticus die in de loop van decennia kasten vol boeken hebben vergaard....

Ogenschijnlijk een aantrekkelijk vooruitzicht, maar doe deze dromers Winkeldagboek van de antiquaren Hans Engberts en René Hesselink cadeau en het beoogde boekwinkeltje zal alleen nog voorkomen in hun ergste nachtmerries. Werken in een steenkolenmijn moet aanzienlijk meer voldoening verschaffen dan het drijven van een antiquariaat in de Utrechtse binnenstad.Allemachtig, wat komen daar een eikels over de vloer.

Op 15 juli 1996 noteert Engberts: 'Ja, ja, door gevaarlijke gekken omringd.

'Een wanstaltig dikke jonge vrouw met een mollige zus koopt na lange studie van onze voorraad en veel opgewonden kreetjes een Duitse pocket.

'Twee kortgeknipte sporttypes spreken over de rariteitswaarde van iets, waarschijnlijk van zichzelf. Gelijk hebben ze.

'Van Zong, de astrologiehandelaar, neemt nog juist waar, ondanks zijn doofheid en beginnende blindheid, dat het te druk is om aan tafel een uitvoerig potje te klagen. Maar hij komt terug, beloofd is beloofd. (. . .) 'Het wachten is nu op mevrouw De V., de koningin van het overbodige gezeur. En dan moet de imbeciel nog langskomen met drie waardeloze boekjes die ik zorgvuldig dien te bekijken voor ik hem terug de straat op jaag en dat allemaal voor zijn integratie in de gewone maatschappij.

'En dan die moeder met haar dochtertje dat een pocketje over de klassieke oudheid kocht. Twee keer hier geweest en dan bij het verlaten van de winkel veelbetekenend zeggen: ”We moeten ook nog eten.” Zeker van pa een geeltje gekregen voor een gezellig dagje uit. (. . .)'

Dat gaat zo ruim 250 pagina's door en de beschrijving van de parade der 'onbenullen, idioten, zeursokken en armoedzaaiers' is bij vlagen hilarisch. Als licht in de duisternis fungeren binnenlopende mooie meisjes met bij voorkeur 'sexy nylons' en 'troostrijke kontjes'. De stampende bovenbuurvrouw daarentegen leren we al gauw kennen als 'het nijlpaard'.

Hindericks & Windericks heet de zaak die is gevestigd aan de Oude Gracht in Utrecht. Twintig jaar inmiddels houden de eigenaren hun dagboek bij. Mooie boeken hebben ze, Nederlandse en andere literatuur in eerste drukken, filosofie, schaak-en kunstboeken. Maar de zeikerds, baardapen, werkloze halfintellectuelen en totebellen die vragen naar boeken over treinen, molens, paddestoelen, honden, meubels, pluimvee, koningshuis en Utrecht zijn ver in de meerderheid. Niet alleen gisteren, ook vandaag, morgen en overmorgen. Jammer voor de jongens dat de laatste steenkolenmijn al weer jaren geleden is gesloten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden