Parade twijfelt tussen paddo en Poortvliet

De Parade. Museumpark Rotterdam t/m 28 juni. Tournee tot half augustus in Den Haag, Utrecht en Amsterdam...

THEATER

Als de liefhebber het een beetje handig aanpakt, kan hij binnen een paar uur op De Parade van een Tiroler seksfeest via een onsmakelijk wc-tafereel naar een niets verhullend incest toneelstuk sjokken. Een ogenschijnlijk banaal drieluik, dat ook omschreven kan worden als een luchtige studie naar de zeven hoofdzonden, een moralistisch kabouterverhaal en een heftig koningsdrama.

Verwacht op De Parade geen hersenbrekend theater. In de vele tentjes wordt vermaak geboden dat bij het allereerste rondje in de draaimolen verdampt is. Dan wordt de aandacht alweer opgeeist door Hendrick-Jan de Stuntman, die met luchtacrobaten over het terrein sjeest, of de verlokkingen van Casa Mondo, Paradijsvogeltent of hoe die campingschouwburgjes mogen heten.

Orkater is deze Parade-ronde met vier voorstellingen vertegenwoordigd. Heel opmerkelijk is De Kuba Walda's, geschreven door Maria Goos. Zij laat zien hoe de mens maar niet met zijn bemoeizuchtige tengels van de natuur af kan blijven: het hert krijgt een lunch geserveerd, voor padden worden tunnels gegraven en de kleine bosbewoners die Kuba Walda's heten, worden door Rien Poortvliet misvormd en komen in het tuincentrum terecht met een mandje kiwi's of een hengel in de hand. Terwijl ze eigenlijk aan een paddo horen te likken en op de rug van een gans moeten vliegen.

Binnen het Kuba Walda-kamp tekent zich een strijd af tussen de pragmatici die in deze Rien Poortvliet-omgeving een taak hebben gevonden en de actievoerders die het oorspronkelijke bestaan trouw willen blijven. Je gelooft je ogen niet als tijdens de Kuba Walda-topconferentie opeens tachtig mannetjes met puntmuts en baard in de zaal zitten en je blijkt er zelf een van te zijn.

Heel wat minder romantisch is De Kroonprins, of incest kan niet altijd gratis zijn. Dolf Ephraïm heeft een buitengewoon smeerlapperig, maar oh zo geestig koningsdrama geschreven, waarin de kroonprins, zijn verloofde en zijn moeder op onbarmhartige wijze door de drek worden gesleurd. Als een perverse reïncarnatie van Caligula, Alexander de Grote en Richard de Derde laat de kroonprins een spoor van coke, sperma en bloed na. 'Niet voor fijnbesnaarden' wordt aan de ingang als terechte waarschuwing meegegeven.

De variatie op De Parade, die dit keer ook in afgeslankte vorm naar het Edinburgh Festival wordt geëxporteerd, is enorm. Soms zitten de acts heel dicht tegen onbedoeld triest aan, maar ook dat maakt deel uit van de charme van dit theatercircus.

Patrick van den Hanenberg

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden