Parade met pief paf poef

Het is eindelijk mooi weer. De Cinerama-tent op de Parade in Den Haag is afgeladen. Zelfs de trappen zitten vol met publiek dat is gekomen om de nieuwe voorstelling van theatergroep Carver te zien....

Carver Special Edition, om precies te zijn. Onder die noemer geeft Beppie Melissen, artistiek leider en Carver-actrice van het eerste uur, studenten van de Amsterdamse mimeopleiding de mogelijkheid samen te werken met haar groep. En dat pakt in Tucht verrassend goed uit.

De studenten spelen kostschoolleerlingen. De acteur Bram Coopmans is de neurotische meester die langzaam maar zeker het laatste beetje orde verliest dat hij nog in de klas kon handhaven. Het begint al als hij zich ontzettend lelijk in een stuk appel verslikt, en er direct een koor van hoestende leerlingen opstaat. Ook een dictee loopt in het honderd, vanwege een dramatische interpunctie waar uiteindelijk niemand meer uitkomt. De terreur van de leerlingen wordt in snelle achtereenvolgende scènes steeds verder opgevoerd.

De uitgekiende en fysieke speelstijl van Coopmans is hier een genot voor het oog. Maar de studenten doen niet voor hem onder. Samen zorgen ze voor een verfrissend originele invulling van karikaturale rollen. De Cinerama-tent is duidelijk te klein voor zo’n leuke en esthetisch kloppende voorstelling.

Minder fris is de karakteristieke humor van Kamagurka. Tg Casco staat dit jaar op de Parade met diens vijftien jaar oude muziektheaterstuk Mario, ga eens opendoen, er wordt gebeld. Zelfs het komisch talent van Dick van den Toorn en Marjan Luif kan niet verhinderen dat deze voorstelling slechts misselijkheid opwekt, zoals wel vaker het geval is bij een overdaad van iets waarvan kleine porties juist smaakvol kunnen zijn.

Met liedjes als ‘Zeg, waar kan ik hier naar het toilet’, langdradige grappen over diarree en allemaal onverwachts bevallende vrouwen op het toneel is het een ware uitputtingsslag geworden. Drie kwartier non-stop onnavolgbaar flauwe humor van de peetvader van het Belgische absurdisme; het moet alleen voor de meest kritiekloze fan te harden zijn.

Pretentielozer en veel grappiger is De verleider, gespeeld door Willem Weemhoff. Een staande spiegel en een bed, meer heeft deze gladde Casanova niet nodig. Want dat de vrouwen voor hem vallen staat buiten kijf. Ondanks, of misschien wel dankzij zijn slechte Duits en zijn ingestudeerde fluisterzinnen, windt hij ze om zijn vinger. Op eentje na dan. Ari Deelder speelt de vrouw die eindelijk de rekening vereffent met de gewetenloze serieverleider.

Een in zwart pak gestoken band speelt intussen bloedhete blues of een spannende tango, al naar gelang het moment. Goed, het is een flutverhaaltje, maar het gaat hier allemaal om sfeer. Film noir-momenten, de muziek, een heftige shoot out aan het eind, het klopt allemaal. Het is een Paradevoorstelling pur sang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden