Recensie Concert

Pakkende hits en visueel spektakel, maar Katy Perry heeft na een uurtje haar kruit wel verschoten (***)

Katy Perry in de Ziggo Dome Beeld ANP

Katy Perry. Ziggo Dome, Amsterdam, 26 mei.

Ze daalt in een goud pak neer vanuit de sterrenhemel, zweeft op planeten en klokken door de zaal, doet een dansje met reusachtige opblaasflamingo’s, voert een sketch op met een haai, speelt een potje basketbal en laat zich opzuigen door twee gigantische lippen. Katy Perry (33) doet alles om in de vijf bedrijven van haar twee uur durende Witness-show zoveel mogelijk afwisseling en spektakel te brengen.

Nog geen vijf minuten is ze bezig, of daar gaan de confettikanonnen al. De vele basisschoolkinderen met hun ouders in de zaal komen ogen te kort, en worden van het ene visuele kunststukje naar het volgende getrokken. Vooral het eerste halfuur is overrompelend en met hits als Roulette, Dark Horse, Teenage Dream en I Kissed A Girl muzikaal ook zeer vermakelijk.

Maar vanaf het derde bedrijf, als podium en catwalk met enorme rozen zijn versierd, lijken de hits even op.

Dan verschuift de aandacht steeds meer naar mindere nummers van haar meest recente en minst geslaagde album Witness (2017). Een liedje als Tsunami komt maar niet op gang, Power en Déjà Vu brengen geen enkel herkenningsapplaus teweeg. De kinderen gaan steeds meer tegen hun ouders aanhangen, de rijen voor de bars en wc’s nemen toe.

Het lijkt erop alsof Perry al haar kruit na een uurtje wel heeft verschoten. De toneelstukjes duren te lang, zeker een nogal onhandige basketbal-intermezzo. Een minuut of tien verstrijken, en nog altijd is het niet duidelijk wat ze nou eigenlijk aan publieksparticipatie verwacht.

De hit Roar  (2013) brengt dan redding. Eindelijk heeft Perry de zaal weer in haar greep. Nog één keer nemen de vaders hun dochters op de nek. En dan is het toch best een leuke avond geweest, al is Witness: The Tour met dik twee uur al snel een half uur te lang.

Beeld ANP

Voor Perry, die zelf de vaart er te vaak uit haalt met haar haaien en zweefpartijen door de zaal. En voor het publiek, dat duidelijk minder op heeft met haar recente liedjes dan Perry zou wensen. En ja, er staat een fikse band op het podium, maar wat ze precies doen? Een groot deel van de muziek lijkt vooraf opgenomen, alleen het zangkoortje dat Perry ondersteunt, klinkt live. Dat voorstellen van bandleden van wie de instrumentale bijdragen niet in de mix te onderscheiden zijn, is potsierlijk.

Niemand gaat naar Katy Perry om van de instrumentaties te genieten. Perry zingt goed, heeft genoeg pakkende hits om een avond te vullen, maar onderscheidt zich in het Ziggo Dome vooral met haar visuele spektakel. Daar kan geen pretpark tegenop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden