Overvolle preek voor eigen parochie

Regie Wayne Kramer.Met Harrison Ford, Ashley Judd, Ray Liotta, Jim Sturgess, Cliff Curtis, Summer Bishil.In 14 zalen...

Harrison Ford kijkt flink zuur op de poster van het mozaïekdrama Crossing Over, en daar heeft hij alle reden toe. Ford, na Indiana Jones 4 weer eens in een serieuze hoofdrol te zien, speelt agent Max Brogan van de Californische immigratiepolitie, die zijn kost verdient met genadeloze razzia’s op illegale arbeiders. Blij is hij niet met dat werk: de onvrede met het harde, vaak onmenselijke uitzetbeleid begint steeds harder te knagen – zeker nadat hij bij een van de klopjachten door een Mexicaans meisje wordt gevraagd voor haar achtergelaten kind te zorgen. Het papiertje met het adres gooit Brogan weg, maar daar krijgt hij natuurlijk spijt van; vandaar dat zure gezicht, dat de hele film in dezelfde stand blijft staan.

Regisseur/scenarist Kramer, die in 2003 succesvol debuteerde met het Las Vegas-sprookje The Cooler, baseerde Crossing Over op zijn eigen korte film uit 1996. De thematiek ligt hem, als genaturaliseerde Amerikaan van Zuid-Afrikaanse afkomst, na aan het hart; een betrokkenheid die je aan de lange versie van Crossing Over te goed afproeft. Een stuk of acht verhaallijnen zijn geknipt en geplakt tot een overvolle preek voor eigen parochie.

Zoals in het vergelijkbare Crash (Paul Haggis, 2004) elk flardje dialoog over racisme of onverdraagzaamheid ging, zo stapt ook Kramer nooit van zijn stokpaardjes af. Werkelijk elke scène stelt kwesties aan de orde als illegaliteit, de grote oversteek en de verhouding tussen afkomst en identiteit. De personages en hun onderlinge relaties komen geen moment los van de gewichtige zaken die Kramer te vertellen heeft, en blijven steken in clichés en goede bedoelingen. Een interessant personage als de gewetensbezwaarde politieagent leer je slechts kennen als gewetensbezwaard politieagent – wie hij verder is, waarom hij elke avond eenzaam in bed ligt, dat doet voor Kramer allemaal niet ter zake.

Wat nog meer stoort, is de geforceerde wijze waarop die sjabloonpersonages met elkaar verbonden worden. De actrice botst met de auto van een medewerker van de immigratiedienst, die op zijn beurt is getrouwd met de illegalenadvocate die een met verbanning bedreigd moslimmeisje verdedigt. Dat soort kunstgrepen wringen de laatste adem uit de film; zonde van al die steracteurs, de verzorgde stijl en goede intenties waarmee Kramer aan de slag is gegaan.

Kevin Toma

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden