Overdonderend en mysterieus

Met overdonderende beelden en een bezwerend ritme wordt in How to Meet a Mermaid de aantrekkingskracht van de zee onderzocht. Door de grote verscheidenheid aan onderwerpen en benaderwijzen raakt Schrijber de kijker soms kwijt.

Niemand heeft hem zien gaan. Vijftien jaar geleden verdween de broer van documentairemaakster Coco Schrijber tijdens een duikvakantie in Egypte. Naar alle waarschijnlijkheid is hij verdronken en was het zijn eigen keuze - maar getuigen waren er niet en de precieze toedracht kwam nooit boven water.

In How to Meet a Mermaid probeert Schrijber de gebeurtenissen van vijftien jaar eerder te reconstrueren. Ze koppelt het verhaal van haar broer Lex, een fervent duiker, aan dat van twee anderen die hun lot verbonden aan de zee: de Mexicaanse surfinstructeur Miguel en de Britse Rebecca, die op een cruiseschip werkte. Miguel wil aan de armoede ontsnappen door op zijn surfboard richting Amerika te peddelen. De twintiger Rebecca raakte midden op de oceaan vermist, tot wanhoop van haar ouders.

Het zijn sombere verhalen, maar How to Meet a Mermaid is geen sombere film. Schrijber maakte een hommage - soms grimmig, soms sprankelend - aan het water dat zovelen opslokt. Per jaar verdrinken of verdwijnen 374 duizend mensen in de oceaan, meldt een tekst aan het einde van de documentaire. De film onderzoekt de aantrekkingskracht van de zee: waarom projecteren we onze verlangens op het water, waarom blijft het naar ons lonken ondanks de diepte en de duisternis?

Verwacht van Schrijber geen eenduidige conclusies. Net als haar met een Gouden Kalf bekroonde visuele essay Bloody Mondays & Strawberry Pies (2008), de film over tijd en verveling waarvoor ze John Malkovich strikte als verteller, is How to Meet a Mermaid vooral een associatieve reis. De verschillende delen worden vluchtig met elkaar verbonden en de diversiteit is groot: Schrijber schakelt van onderzoeksjournalistiek naar poëtische impressies, van openhartige interviews naar obscure citaten.

How to Meet a Mermaid (documentaire)

Regie: Coco Schrijber

90 min., in 13 zalen.

Dat ze daarbij de kijker af en toe kwijtraakt, lijkt onvermijdelijk. De aan verschillende schrijvers ontleende bespiegelingen in voice-over zijn soms vergezocht, terwijl de scènes rondom de verdwenen Rebecca de vraag oproepen of ze wel op hun plaats zijn in een zo losjes gecomponeerde film. De vertwijfeling van Rebecca's nabestaanden lijkt te groot om ondergebracht te worden in dit persoonlijke, filosofische verhaal.

Schrijber wil te veel, dat is duidelijk. Gelukkig heeft ze een bewonderenswaardige overtuigingskracht, een scherp oog én een goed oor. Met een indrukwekkende soundtrack en soms overdonderend mooie beelden vindt de film telkens weer zijn bezwerende ritme terug. How to Meet a Mermaid doet het geweld en het mysterie van de oceaan eer aan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.