Ouwelijke Irausquin behaagt de aanhang

Hij begon leuk genoeg, de show van Percy Irausquin. Op een groot scherm werden fragmenten uit de film The best of everything met Suzy Parker vertoond....

Zo’n referentie kan heel goed een moderne, frisse collectie opleveren. Maar dan is het noodzakelijk dat een ontwerper zijn stempel drukt. Bij de eerste outfit – een getailleerde, kuitlange rode jas met volants, gedragen door een model met roodgemaakt haar – werd zaterdag duidelijk dat dat niet het geval was. De jurkjes, lange en knielange rokken met blouses, jassen, mantelpakjes en avondjurken waren ouwelijk en behoudend. Geregeld had je het gevoel naar filmkostuums te kijken, op andere momenten deden de kleren eerder denken aan het werk van Mart Visser en Sheila de Vries dan aan dat van Irausquin zelf, die zich tot nu toe van hen onderscheidde dankzij een Zuid-Amerikaanse touch.

Je zag bijna voor je hoe hij bij The best of everything heeft zitten te zwijmelen. O, die fantastische jaren vijftig, toen vrouwen zich nog elegant kleedden. Daarbij helemaal vergetend dat hij Percy Irausquin uit de 21ste eeuw is , lieveling van vrouwen die van sexy, jong en opvallend houden, en ook nu weer naar zijn show waren gekomen in leer, satijn, skinny jeans, hotpants en puntige laarzen. Alleen bij een paar satijnen jurkjes had hij de jaren vijftig en zijn Arubaanse roots goed samen weten te brengen. Die waren hooggesloten en knielang, maar zwierig genoeg om de vaste aanhang te behagen.

Ook Daryl van Wouw liet een voor zijn doen ongekend keurige collectie zien. Van Wouw, die geen pakken draagt en er ook nooit een heeft ontworpen, was door pakkenketen Suitsupply uitgenodigd een eenmalige collectie te maken. Die mannenkleren, die vanaf vrijdag te koop zijn, toonde hij in combinatie met zijn eigen vrouwencollectie voor najaar 2007. Voor Suitsupply maakte hij pakken met een korte broek, jassen, pakken van joggingstof en sweatshirts van krijtstreepwol. De print die hij al twee jaar gebruikt – een beeltenis van zichzelf met zijn kenmerkende koptelefoon op – kwam terug op dassen, overhemden en zelfs een pak. Ook voor vrouwen speelde hij met de klassieke mannengarderobe: hij had strakke mannenpakken voor ze, strapless krijtstreep jurken, breedgeschouderde jasjes van joggingstof en oversized hemden met dassen. Als spektakelstukken waren er een paar enorme rokken, gemaakt van bretels of jasjes. Geen nieuw idee, maar wel goed passend in de overtuigende show.

Een naam die vaak opduikt als het gaat om veelbelovend Nederlands talent, is Ilja Visser, die dit weekend haar derde show gaf. Als uitgangspunt had Visser gekozen voor handspiegels. Met dat thema kun je oneindig veel kanten op, maar Visser had gekozen voor de allermakkelijkste, platste toepassing: haar kleren waren versierd met handspiegels van stof. Op een schouder hingen acht spiegels, er was een spiegel op de rug van een jurk bevestigd, twee aan elkaar vastgemaakte spiegels vormden een sjaaltje, et cetera.

Als die spiegels op mooie kleren zouden zijn aangebracht, kon je nog denken: ach, zonder decoratie is het goed te doen, maar ook dat was niet het geval. Visser kwam met stijf ogende jurken van linnen, broeken waar in het kruis een omgekeerde driehoek zat, en jurken met onhandige stofcombinaties. Als iemand die zoiets maakt door kan gaan voor een vernieuwende ontwerper, heeft de Nederlandse mode nog een lange weg te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden