Our Little Sister is een genot om naar te kijken

Het subtiele drama Our Little Sister is een innemende, sterk geacteerde film en een groot genot om naar te kijken. Ook als het om de sombere kanten van het leven gaat, houdt regisseur Kore-eda de film zo licht mogelijk.

null Beeld
Beeld

Aardig, maar waardeloos. Zo omschrijven de zussen uit My Little Sister hun vader, die zijn gezin vijftien jaar geleden verliet voor een andere vrouw. Ze hebben hem nooit teruggezien; wanneer ze van zijn overlijden horen, vernemen Sachi (29), Yoshino (22) en Chika (19) tezelfdertijd dat ze een halfzusje hebben, de 13-jarige Suzu. 'Ik wou altijd al een klein zusje', zegt Sachi (Haruka Ayase). 'Maar nu is het te laat.'

Dat blijkt in Hirokazu Kore-eda's My Little Sister een voorbarige uitspraak. De zussen, wonend aan de kust in het huis van hun lang overleden oma, reizen af naar het platteland om vaders uitvaart bij te wonen. Ter plekke klikt het meteen met Suzu (Suzu Hirose), terwijl het meisje slecht blijkt op te schieten met haar moeder. In een opwelling vraagt Sachi of Suzu bij hen wil intrekken en het meisje neemt die uitnodiging al net zo spontaan aan.

Na het achtergelaten kroost uit Nobody Knows (2004), de met de scheiding van hun ouders kampende broertjes uit I Wish (2011) en de bij hun geboorte verwisselde kinderen uit Like Father, Like Son (2013) is Suzu het volgende ontheemde kind in Kore-eda's oeuvre. En misschien ook het kind dat het gemakkelijkst een nieuwe thuishaven krijgt. Bij haar halfzusjes - die niet alleen door vader, maar ook door moeder zijn achtergelaten - voelt ze zich zo welkom dat ze al gauw volkomen natuurlijk meegaat in de routine van alledag.

Met een vertrouwd oog voor detail toont Kore-eda hoe Suzu haar plek vindt - ook letterlijk, in de talloze tableaus vol huiselijke harmonie die cameraman Mikiya Takimoto creëert. Suzu, laat aan het huiswerk terwijl Yoshino (Masami Nagasawa) en Chika (Kaho) naast haar liggen te slapen, bijvoorbeeld. Of anders de scène waarin de zusjes pruimenwijn maken, of het shot waarin ze vanuit een slaapkamerraam naar hun tuin kijken: een familieportret waarin niemand te veel of te weinig is.

Zeker niet alles is rooskleurig, in deze bewerking van Yoshida Akimi's mangareeks Umimachi Diary (2007-) - van Suzu's opgekropte verdriet tot Sachi's moeizame liefdesrelatie met een getrouwde collega. Maar ook als het om de sombere kanten van het leven gaat, houdt Kore-eda de film zo licht mogelijk. Tranen vallen er weinig in Our Little Sister; dat de zusjes hun vader missen, toont de film liever door hen witvis op toast te laten eten - vaders lievelingsgerecht.

Die subtiele aanpak zal niet naar ieders smaak zijn en in alle ingetogenheid verliest Our Little Sister enige impact en focus. Maar ook als het geheel zich wat spanningsloos ontwikkelt, blijft het een innemende, sterk geacteerde film. Terwijl de zusjes-personages als individuen enigszins aan het oppervlak blijven steken, winnen ze meteen aan reliëf in de scènes die hun familieband benadrukken: wat dat betreft hebben de hoofdrolspeelsters soms genoeg aan een glimlach, of een terloops plukje aan elkaars haar.

Vier prachtzussen zie je dan, tot in het kleinste gebaar aan elkaar verknocht. Een groot genot om dik twee uur in dit gezelschap te verblijven.

Our Little Sister, Drama, Regie: Hirokazu Kore-eda. Met: Haruka Ayase, Suzu Hirose, Masami Nagasawa, Kaho, Kirin Kiki, Lily Franky, Jun Fubuki en Shinobu Otake. 128 min., in 18 zalen.

Nieuw! Ontvang elke dag de Volkskrant Avond Nieuwsbrief in uw mailbox, met het nieuws van vandaag, tv-tips voor vanavond, en alvast zes artikelen uit de krant van morgen. Schrijf u hier in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden