Recensie De Parade Amsterdam

Oudgedienden en jonge honden proberen met opvallend zware thema’s de Amsterdamse Paradebezoeker van het terras hun tent in te lokken

Gierende satire is daarvoor het effectiefste middel, zo bewijzen Stephanie, Lowie en Wart. 

Stephanie Louwrier (l.), Wart Kamps en Lowie van Oers in 3 lesbiennes en een talkshow. Beeld Foto Erik van 't Hof

Rondreizend theaterfestival De Parade is gearriveerd bij eindhalte Amsterdam, de stad waar flaneren en consumeren het vaak winnen van de kunst. Prima setting voor lichtzinnig rosévariété, maar makers van hoogdrempeliger kunst of werk met een serieuze boodschap hebben het er soms zwaar. Toch sijpelt ook hier het maatschappelijk debat door in de vrolijk gekleurde tentjes. Op De Parade tref je veel jonge makers, en die winden zich gelukkig onverminderd op over misstanden als racisme en seksisme – beneveld publiek of niet.

Melanine ten strengste verboden van regisseur Gavin-Viano Fabri confronteert dat publiek bijvoorbeeld met een schrijnende parabel over racisme, toen en nu. Fabri liet zich inspireren door de rechtszaak van de ‘Scottsboro Boys’ uit 1931, waarin negen zwarte Amerikaanse pubers ten onrechte werden beschuldigd van verkrachting en werden veroordeeld tot zware gevangenisstraffen, enkelen zelfs tot de doodstraf. Het thema is urgent genoeg (zie ook de Netflix-serie When they see us over de verwante zaak tegen de Central Park Five) en het valt te prijzen dat De Parade ruimte biedt aan een productie met zo’n brisante inhoud. 

Maar artistiek gezien is Melanine een onevenwichtig geheel – Fabri wil te veel vertellen in een half uur, waardoor de voorstelling inhoudelijk moeilijk te volgen is. Als vorm koos hij bovendien voor de minstrel show – een abjecte vorm van racistisch cabaret, waarmee hij nog eens onderstreept wat inhoudelijk al ruimschoots wordt aangekaart. Waar hij wil aantonen dat het qua ongelijkheid anno 2019 niet veel beter is dan in 1931, doet hij dat nogal letterlijk, door zijn spelers de jaartallen ‘1931, 2019’ te laten herhalen. Die wat onbeholpen vorm zit de belangwekkende inhoud in de weg.

Ook het jonge makerstrio Collectiet maakt zich kwaad over sociaal onrecht, en neemt eveneens een omstreden rechtszaak als uitgangspunt. Hun voorstelling Get Set Riot! vertrekt vanuit de zaak tegen het Russische feministische kunstcollectief Pussy Riot, om uit te monden in een aangenaam rebelse minirevue rond het thema seksisme (m/v). 

In een vlotte, associatieve montage van scènes, sketches en liedjes botvieren actrices Shelley Bos, Pip Lucas en Damaris de Jong vrolijk hun frustraties. Van opdringerige jongens in de tram tot enkel als kont of tieten te worden gezien, en van de versiercoach die jongens aanspoort tot aanranding tot de giebelende bimbo die ‘Jesse Klamer’ een lekker ding vindt, maar verder de politiek liever aan haar man overlaat. Hun goed gedoseerde woede culmineert mooi in een vlammende monoloog van Lucas over de belemmeringen die zij als jonge vrouw in het grootsteedse uitgaansleven ervaart – daar vielen ook de aangeschoten mannelijke toeschouwers bij stil. 

Inhoudelijk is de voorstelling nog wat onrijp: de tekst neigt naar het naïeve en nieuwe inzichten brengen de makers niet. Maar hun misnoegen is gewettigd en oprecht, en de drie tonen zich talentvolle performers, die gevoel voor komedie paren aan vindingrijke liedteksten en mooie meerstemmige zang. Van Collectiet gaan we zeker meer horen – brutaal, luid en niet mis te verstaan.

Stephanie Louwrier (l.) en Wart Kamps in 3 lesbiennes en een talkshow. Beeld Foto Erik van 't Hof

Tegenover deze piepjonge makers staat een trio dat al haast Paradeveteranen mag heten: Wart Kamps, Lowie van Oers en Stephanie Louwrier. Vorig jaar brachten de drie de Paradehit Close to You – The Carpenters in therapie, en ook dit eerste weekend in Amsterdam lijkt hun voorstelling 3 lesbiennes en een talkshow direct de populairste attractie. Ook zij gaan thema’s als seksisme en gendergelijkheid te lijf, maar dan door middel van gierende satire. Succes verzekerd, op dit festival. 

De setting is de lesbische talkshow Vrouwen praten over dingen, waarin de ongeëvenaarde diva van de show, Simone de Bouvier (Louwrier) en haar timide sidekick (Van Oers) feministische nieuwsfeitjes doornemen, zoals de strijd van een stel Britse taalactivisten tegen de term menstruation, dat natuurlijk womenstruation moet zijn. Als oud-presentatrice Gerry, Wart Kamps in Ellen DeGeneres-pak met Margriet van der Linden-kuif, aan de talkshowtafel aanschuift, komt een sluimerend conflict tussen Gerry en Simone hilarisch tot uitbarsting, in een verwijzing naar een bekende #MeToo-zaak. 

Satire over dit onderwerp is glad ijs, maar dit trio blaast met hun energieke, hilarische act elke bedenking omver. Kamps en Louwrier spelen sublieme typetjes met groteske expressie en gestiek, en Van Oers kleurt innemend tegen. Alles en iedereen moet het hier ontgelden, maar wel met een daverende lach. En ja, dat mag.

De Parade Amsterdam, 9 en 10/8, Martin Luther Kingpark Amsterdam. T/m 25/8.

Melanine ten strengste verboden door Gavin-Viano & Wisdom Lanes: ★★☆☆☆

GET SET RIOT! door Collectiet: ★★★☆☆

3 Lesbiennes en een talkshow door Stephanie, Lowie en Wart: ★★★★☆

Nog twee tips: Zuid-Afrikaanse rymklets en opzwepende dansritmes

BrotherTill is een intrigerend muziekduo van de broers Peter en Mathijs van Til, die in Ons Perspektief samenwerken met de Zuid-Afrikaanse spokenwordartiest Lee-Ursus Alexander. Dit leidt tot een fascinerende verkenning van de verschillen tussen zwart en wit, met hoekige, filosofische rapteksten met Drentse tongval, gelardeerd met Afrikaanse rymklets, op hypnotiserende beats met Arabische accenten. 

En dan is er nog Shake Shake Shake van De Dansers, eerder al een grote hit op Oerol. In dit opzwepende dansconcert worden juist alle verschillen opgeheven: dansers worden muzikant, muziek wordt beweging, lichamen zijn geluid. Zinderend en opwindend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden