Oude liefde

Fotografe op zoek naar recept voor 'oude liefde'

Anneke Bloema ging op een dag chagrijnig van huis om een stralend diamanten bruidspaar te fotograferen. Ze kwam opgewekt thuis en zocht voortaan 'oude liefde'.

Als fotografe voor het lokale nieuwsblad kwam Anneke Bloema met enige regelmaat over de vloer bij echtparen die hun diamanten, briljanten of platina bruiloft vierden. Ze dronk thee, keuvelde wat met de burgemeester en vroeg de echtelieden hoe ze dat nou deden: zestig jaar, of langer, getrouwd zijn. Vaak straalde de liefde er nog vanaf, haast altijd kwam ze opgewekt thuis.

Ook die ene dag, toen ze chagrijnig van huis vertrok, na ruzie met haar partner "om niks". Hoe anders was de sfeer bij het jubilerende echtpaar thuis, dat feestvierde en trots was op zestig jaar samen. Het echtpaar ging stralend op de foto. Daar besloot Bloema voortaan stad en land af te reizen om 'oude liefde' vast te leggen.

Bloema (Beilen, 1973) plaatste advertenties en vond echtparen die op de foto wilden en over de liefde wilden vertellen: over verkering vragen en over hoe je het zestig jaar lang gezellig houdt. Zo kreeg ze het recept voor lange liefde: de ander loslaten, elkaar verzorgen. "En niet doodgaan, dat scheelt ook, grapten sommigen."

De meesten vonden dat mensen tegenwoordig veel te snel scheiden. Bloema: "'Goed dat je k¿nt scheiden', zeggen ze. Iedereen kent wel een huwelijk waarin dat de enige oplossing lijkt. Maar er moet wel een goede reden voor zijn. Allemaal maakten ze crises mee. 'Maar die moet je uitzitten', vond men, ook duurden die soms een paar jaar."

Bloema fotografeerde het enige echtpaar in Nederland dat tachtig jaar gelukkig getrouwd bleef. Mevrouw Ably vergat de Nederlandse taal, sprak haast alleen nog Frans - haar moedertaal. "Ze waren beide 102 en moesten doorlopend herinnerd worden aan het feit dat dit feestje ter ere van hen was, maar ze waren nog ¿cht een echtpaar."

Onder de indruk was Bloema ook van het echtpaar Groendijk. Mevrouw Groendijk reageerde op haar advertentie. Ze wilde graag op de foto, maar dan wel met een geweer in de hand. Het was een dame, een diva, herinnert Bloema zich. "Ze droeg een wat protserige jas. Haar man was dolverliefd en deed alles voor haar. Toen het echtpaar binnenkwam op de schietclub, waren alle ogen op hen gericht."

Maar niet iedereen was zo extravagant als het echtpaar Groendijk. "Ik moest uitkijken dat ik niet te veel smyrna-tapijtjes fotografeerde, ik deed mijn best om de echtparen mee naar buiten te krijgen." Meneer en mevrouw Van den Bosch wilde ze zij aan zij op de foto. Mevrouw op de scootmobiel, meneer achter de rollator. 'Ja, maar het is koud', sputterde meneer Van de Bosch tegen. 'Nee, kom op, het is hartstikke mooi', zei Bloema, en daar gingen ze.

Het hoefde niet allemaal gek. "Dat leven aan de eettafel is representatief voor deze leeftijd. Mensen worden minder mobiel, het leven speelt zich vooral binnenshuis af."

Bloema begon in 2007 met fotograferen. Drie jaar later ligt het boek 'Oude liefde' er. Met sommige echtparen heeft ze nog steeds contact. Van andere echtparen weet ze niet hoe het ze is vergaan. Sommige geliefden werden door de dood van elkaar gescheiden. "Op die leeftijd is drie jaar heel lang."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden