Oude glorie, maar geen vergane: Liam Gallagher heeft onverminderde charisma en coolness

Concert (pop/rock) - Liam Gallagher

Welk deel van het publiek zou Brits zijn, op deze donderdag in de Amsterdamse AFAS Live? Tweederde? Driekwart? Ze verkeren in hoge staat van opwinding en dronkenschap en worden dol als de volksheld het plankier betreedt.

Foto Ben Houdijk

Liam Gallagher (45) dus. Oasis bestaat sinds 2009 niet meer, Liams band Beady Eye (2009-2014) is alweer vergeten en nu is hij solo, met begeleidingsband weliswaar, maar gewoon als Liam Gallagher.

Zijn solodebuut As You Were (2017) is succesvoller en beter dan gedacht: levendiger dan de platen van broer Noel, die toch als de veel betere songschrijver geldt.

Maar dat betekent natuurlijk nog niet dat dat werk zich kan meten met de hits van Oasis. Duidelijk niet. In de AFAS Live wisselen ze elkaar in plukjes af: achtmaal As You Were, negenmaal Oasis.

Liam Gallagher. 8/3, AFAS Live, Amsterdam.

Nieuwe liedjes als Wall Of Glass en Bold blijven overeind: ze zijn voldoende Oasis-achtig om de fans te bekoren, maar meer akoestisch getoonzet. De fans hebben ze zich goed eigen maakt, tot tevredenheid van Gallagher, die behoorlijk bij stem is, al verliest hij in Paper Crown de macht over het stuur. Maar er stáát iemand: charisma, coolness, hij heeft het onverminderd.

Toch is enthousiasme voor het nieuwe werk iets anders dan de explosie van euforie en testosteron die zich voordoet zodra een Oasis-stamper als Some Might Say wordt ingezet (de noeste rockers winnen het vanavond royaal van Wonderwall en Live Forever). Dan vliegen de bekers bier door de lucht, spreiden zich de armen, brullen duizenden strotten en beklimmen extatische Britten elkaars schouders.

Die denderende opening met Rock 'n Roll Star en Morning Glory, plus de toegift Cigarettes & Alcohol (met Oasis-gabber Paul 'Bonehead' Arthurs als gastgitarist), alleen dat kwartiertje was de aanschaf van een kaartje al waard. Oude glorie, maar geen vergane.