Oud-chefdirigent Chailly gebruikte de warme akoestiek van het Concertgebouw optimaal, maar bij solist Gluzman miste de fantasie

Concert (klassiek) - Stravinsky en Sjostakovitsj

De oud-chefdirigent Chailly bleek een betrouwbare gids in Stravinsky's Vuurvogel en lichtte de klanknevel mooi uit. Solist Vadim Gluzman bleek niet de beste match met het orkest, hij kan niet spelen zonder vibrato.

Foto EPA

In 2013 keerde Riccardo Chailly terug bij 'zijn' Concertgebouworkest. Negen jaar had de Italiaan, chef van 1988 tot 2004 en tegenwoordig werkzaam bij het Teatro alla Scala in Milaan, er niet gedirigeerd. De relatie was bekoeld geraakt, onder meer na onenigheid over de lengte van zijn contract. Inmiddels is alles weer koek en ei met het orkest, dat sinds zijn aftreden bovendien flink verjongd is. Vrijdag kwam hij terug met Dmitri Sjostakovitsj' Tweede vioolconcert en Igor Stravinsky's Vuurvogel in de volledige versie.

Riccardo Chailly, Klassiek, Stravinsky en Sjostakovitsj door Concertgebouw-orkest o.l.v. Riccardo Chailly. Met Vadim Gluzman (viool). 8/3, Concertgebouw, A'dam.

Bij het gejoel tijdens zijn afdaling van de Concertgebouwtrap zullen de decibelmeters misschien harder zijn uitgeslagen dan bij het applaus na 'Sjos'. Als solist was Vadim Gluzman aangetrokken en dat bleek niet de beste match. Gluzman, een virtuoos uit de school van de befaamde pedagoog Zakhar Bron, heeft een knap vibrato, maar zet dat niet in als effect - het is er domweg altijd. Zijn projectie en vloeiende registerwisselingen zijn bewonderenswaardig, alleen vragen Sjostakovitsj' noten niet om hoogglans, maar om fantasie, en, vooruit, een beetje sm. Alle middelen om die weerbarstigheid kracht bij te zetten zijn geoorloofd. Van een dialoog viel weinig te merken.

In De vuurvogel bleek Chailly een betrouwbare gids. De Stravinsky-expert geldt als de man van de ritmische perfectie, maar was er vooral op uit om de klanknevel uit te lichten, optimaal gebruikmakend van de warme akoestiek. Onvergetelijk was de wisselwerking tussen fagottist Gustavo Núñez en hoboïst Ivan Podyomov in de Berceuse. En gaaf, de manier waarop de contrafagottisten de herinnering aan die mooie melodieën vervolgens wegbulldozerden.