ORIGINALITEIT MAAKT PLAATS VOOR FORMULEWERK

Daar is Merlijn de Tovenaar. Alleen is de magiër in de wereld van Shrek geen wijze, oude man. Integendeel. Merlijn woont op een afgelegen eiland waar hij tot zijn zinnen probeert te komen....

De charme van Shrek en en Shrek 2 zit in de subversieve wijze waarop de schrijvers van de animatiefilms omgaan met bekende sprookjes. Van heilige huisjes moeten de animatoren van studio DreamWorks niet veel hebben. Tradities zijn er om bespot te worden.

In Shrek the Third (Nederlandstalige versie: Shrek de Derde) zit opnieuw die onstuimigheid. Alleen stuiten de makers op een onvermijdelijk probleem: ook een dwarse houding wordt op een gegeven moment tweedehands. Merlijn de Tovenaar als doorgedraaide knar is geen verrassing meer – de reactie gaat meer in de richting van: o ja, dáár gaan we weer.

Met Shrek heeft DreamWorks een ongekend succesnummer in huis. En er wordt alles aan gedaan om dat succesnummer op peil te houden. Zeven schrijvers worstelden de afgelopen twee jaar met die opdracht. Het groene moerasmonster Shrek, inmiddels getrouwd met prinses Fiona, moest opnieuw lomp en aandoenlijk zijn, maar tegelijk diende er meer aandacht te komen voor andere personages. Voor Puss in Boots (De gelaarse kat) en zijn latin power, voor de brutale Donkey, en vooral ook voor Fiona, die zich steeds meer als stevige feministe ontpopt.

Shrek the Third heeft een uitgekiend uitgangspunt. De film gaat over Shreks angst om de koning van Far Far Away te worden. Tevens krijgt hij de bibbers wanneer zijn geliefde hem vertelt zwanger te zijn – in een nachtmerrie doemen massa's baby-Shreks op die hun vader terroriseren met buitelingen, poepluiers en geschreeuw.

Dit thema wordt uitgewerkt in een verhaal dat voor kinderen genoeg vertier biedt. Prince Charming duikt opnieuw op, met natuurlijk weer de intentie Shrek van de troon te stoten, en er is een jonge held die Artie heet – een verlegen joch dat gaandeweg leert voor zichzelf op te komen.

Deze materie wordt samengebald in een vrolijke en grappige film, die zonder de ballast van zijn voorgangers op veel sympathie zou kunnen rekenen. Alleen: die voorgangers zijn er wel, en ze zijn ook leuker en woester dan dit derde deel uit de reeks.

Is dat erg? Moet Shrek the Third als niet gelukt worden beschouwd omdat de film een déja vu-gevoel oproept?

Het antwoord ligt in het midden. Shrek the Third is geen bedaagde routineklus. Er is wel bewust gekozen voor een rustiger en vriendelijker toon dan in deel een en deel twee. Bij DreamWorks is tot die strategie overgegaan omdat Shrek moet uitgroeien tot een aaibaar begrip waarvan uiteindelijk niet alleen vervolgfilms en spin-offs worden gemaakt, maar ook televisie-series, stripboeken en korte films voor op internet.

Shrek the Third markeert het einde van Shrek als origineel en brutaal uitgewerkt idee. De creativiteit en originaliteit maken vanaf nu plaats voor vakkundig formulewerk dat geld moet opleveren waarmee DreamWorks andere projecten kan opstarten. Daar kunnen zelfs de maffe, grollende baby-Shreks niets meer aan veranderen.

RO

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden