tv-recensieHaroon Ali

Opium op Oerol verzacht een klein beetje het gemis van alle festivals

Op de boot naar Terschelling speelt cabaretier Harrie Jekkers een lied, een ode aan de wind, terwijl een meeuw met hem meevliegt. ‘Wind kan waaien en kan draaien, en gaan liggen waar-ie wil…’ Maar hoe vrij de woorden van Jekkers ook klinken, hij zingt door een mondkapje, dat zelfs op de veerboot, in de buitenlucht, verplicht is. Het lijkt me zwaar om uit volle borst te zingen door verstikkende gezichtsbedekking. Gaandeweg glijdt het kapje ook af, tot onder zijn neus. 

Je kunt het zien als een metafoor voor de kunsten, hoe corona hun de mond snoert. Artiesten mogen voor maximaal dertig mensen optreden, of op de zeepkist bij een talkshow. Alle muziekfestivals, voor velen het hoogtepunt van de zomer, zijn geannuleerd. Ook Oerol vindt dit jaar alleen digitaal plaats. Daarom is het sympathiek dat presentator Cornald Maas – die in M al vaker pleitte voor meer financiële steun aan de kunstsector – een alternatief programma samenstelde op Terschelling. Opium op Oerol is deze week vijf keer te zien bij de Avrotros op NPO 2.

Harrie Jekkers zingt mét mondkapje op de veerboot naar Terschelling.Beeld Avrotros

Maas ontvangt iedere dag een andere Oerol-veteraan, zoals Typhoon en Paulien Cornelisse, en praat met hen over de impact van corona op hun werk. Daarna bezoeken ze een voorstelling in de buitenlucht, zonder publiek, speciaal voor hen. Typhoon kijkt naar een choreografie over ‘schoonheid, natuur en mindfulness’, met cirkels als planeten. Cornelisse doet mee aan een ingewikkeld spel over heilige bomen. ‘Het kappen van bomen is moord geworden.’ Het speelse karakter van Oerol komt goed over. Als toeschouwer op de bank wil je dolgraag meedoen.

Het eiland is een prachtig toneel om het leven na een pandemie vorm te geven. Op een verlaten strand kunnen dansers makkelijk anderhalve meter afstand houden. Natuurlijk geeft rondspringen op een podium meer energie, maar Typhoons spokenwordversie van Alles is gezegend, zonder band, alleen tussen de bomen, krijgt zo een heel andere lading. Cornelisse stelde haar nieuwe show een jaar uit omdat ze liever voor een groter publiek speelt. Maar na maanden te hebben gefocust op wat niet kan, wil ze nu nadenken over wat wél kan. ‘Volgend jaar dan toch op Oerol? Want dat kan misschien wel in de buitenlucht’, oppert Maas. Wie weet, antwoordt Cornelisse. ‘Ik vind dat helemaal niet zo’n gek idee.’

Typhoon in Opium op Oerol.Beeld Avrotros

Opium op Oerol is zeker ook een liefdesbrief aan Terschelling. Splinter Chabot zoekt de eigenzinnige eilandbewoners op, om de geit uit te laten of met ze te dansen in een leeg café. Ondertussen spot Ruben Terlou kieviten, bergeenden, witte kwikstaarten en de ‘eeuwige koekoeken’ in de duinen. De fraaie beelden van wuivend helmgras en een ondergaande zon zijn niet alleen rustgevend, maar doen je even alle ellende vergeten. Het is flink balen dat we deze zomer alle festivals moeten missen, maar ik kan niet wachten om een paar dagen te chillen op Terschelling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden