Operaster van de jonge 33-toerenplaat

Zaterdag overleed in Barcelona de Spaanse sopraan Victoria de los Angeles. Haar stem klonk warm, donker en een tikkeltje zuidelijk. Ze brak onvermoeibaar een lans voor het Spaanse lied....

In 1960, toen ze op de toppen van haar roem verkeerde, kon het Concertgebouworkest alleen maar dromen van Victoria de los Angeles. Onbetaalbaar was ze. Haar naam prijkte op de 'wensbegroting' van artistiek directeur Marius Flothuis, samen met al even begerenswaardige zangers als Renata Tebaldi en Dietrich Fischer-Dieskau.

Nederland had de Catalaanse nog slechts live aan het werk kunnen horen in juni 1953. Nog geen dertig was ze toen, een adembenemende belofte. Den Haag verwelkomde de lyrische sopraan tijdens het Holland Festival voor Manuel de Falla's opera La vida breve. Een paar dagen later gaf ze een recital in de Amsterdamse Kleine Zaal.

Liefhebbers moesten het dus vooral doen met plaatopnamen. Maar die waren er dan ook in overvloed: Victoria de los Angeles behoorde tot de sterrenclub die voor EMI de ene na de andere opera inzong op de nog jonge 33-toerenplaat.

Eén keer kruiste haar pad dat van Bernard Haitink en het Concertgebouworkest. Het kostte geen cent, toen ze in oktober 1963 aantrad voor het prijzenfestijn van het Grand Gala du Disque.

De los Angeles nam Rossini's Barbier van Sevilla op onder dirigent Tullio Serafin. Voor Massenets Manon werd ze gekoppeld aan Pierre Monteux. André Cluytens stuwde haar op in Pelléas et Mélisande van Debussy en in Gounods Faust.

Een van haar glansrollen was Carmen, die in haar opvatting elegant moest klinken, trots, en zeker niet vulgair. Daarbij beriep ze zich op het feit dat zij, als Spaanse, toch zeker ervaringsdeskundige genoemd mocht worden.

Op haar achttiende studeerde Victoria de los Angeles met de hoogste lof af aan het conservatorium van haar geboortestad Barcelona. Ze debuteerde er als operazangeres aan het Gran Teatro del Liceu. Nadat ze in 1947 een concours in Genève had gewonnen, vond ze haar weg naar de operahuizen die tellen: Londen, Parijs, Milaan en New York.

Het keerpunt kwam in de jaren zestig. De los Angeles kreeg twee zoons, van wie er een leed aan het syndroom van Down. Haar man en manager beduvelde haar met een ander; na zijn dood verlangde die ander nog alimentatie ook.

Victoria de los Angeles zong door tot 1998, maar kenners meenden dat haar warme, donkere en een tikkeltje zuidelijke stem al in de jaren zestig fletser werd. Niettemin bleef ze de wereld over reizen. Ze gaf recitals waarin ze onvermoeibaar een lans brak voor het Spaanse lied, zonodig begeleidde ze zichzelf op gitaar.

Op oudjaarsdag werd Victoria de los Angeles opgenomen in een kliniek in Barcelona, met hart- en vaatproblemen. Zaterdagochtend overleed ze, 81 jaar oud.

Guido van Oorschot

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden