Open en fris Brahms door Trio Wanderer

Vermenigvuldig de kritiek van een muziekjournalist minimaal met de factor tien en je komt in de buurt van de vernietigende kanttekeningen die Johannes Brahms plaatste bij zijn eigen composities.

Trio Wanderer.

Onder het motto 'Ik kan het beter zelf doen dan een ander' verbrandde hij strijkkwartetten en andere werken die hij bij nader inzien onder de maat vond. Het is dat zijn Eerste pianotrio al bij de drukker lag, anders was ook dat in de vlammen beland. Het werk bleef hem storen. Jaren later nam hij het opnieuw onder handen, maar ook daarover was hij niet enthousiast. Aan zijn uitgever schreef hij: 'Ik moet uitdrukkelijk zeggen dat het oude slecht is, maar dat dat niet betekent dat ik beweer dat het nieuwe goed zou zijn!'

Toch is het trio in die nieuwe versie uitgegroeid tot een van de meest gespeelde werken voor piano, viool en cello. De eerste versie tref je minder vaak aan. Hoe jammer dat is, bewijst het Franse Trio Wanderer. Het 21 jaar oude clubje laat horen hoe open en fris zo'n prille Brahms kan klinken. Veel meer dan in de latere versie hoor je het enthousiasme van de componist over oude technieken als de fuga en zijn bewondering voor Beethoven, de grootmeester van het genre. In het vierde deel speelt de cello 'Nimm sie hin denn, diese Lieder', uit zijn zangcyclus An die ferne Geliebte.

Spannend hoe Trio Wanderer een hoger tempo kiest dan veel andere ensembles. Zo bevrijden ze het stuk van de zwelgerige zwaarte die drukt op andere uitvoeringen. Ook over het rijpe Pianokwartet op. 60 bleef Brahms zijn twijfels houden. Trio Wanderer, aangevuld met de altviolist Christophe Gaugué, houdt vast aan zijn argeloze, jonge aanpak. Je zou bijna denken dat het ook hier gaat om een frisse, vroege Brahms.

Klassiek, Trio Wanderer, Brahms Harmonia Mundi
Meer over