TV-recensie Frank Heinen

Opa Frits is een man van prima zinnen die lak heeft aan de tv-wetten

OAMDOVT bewijst dat je luchtig kunt zijn, zonder je ernst te verliezen. 

Sinds zijn vrouw is gestorven, is opa Frits veel alleen. Vrienden heeft hij niet meer. Die zijn allemaal dood. Hij staat om acht uur op, want om half negen staat de hulp voor de deur. Met mooi weer fietst hij een stukje, of werkt hij in de tuin.

Op goeie dagen belt er iemand op.

De tijd vliedt, glijdt hem als zand door de vingers. Nee, niet echt leuk nee.

En dan komt Tim, opa Frits’ kleinzoon. Tim werkt bij de tv, mensen kennen hem van Streetlab, waarin zijn vrienden en hij elkaar filmden terwijl ze dingen deden die ze al heel lang wilden doen. En dan vraagt Tim zijn opa wat de dingen zijn die híj altijd nog eens zou willen doen.

Zo ongeveer moet Op Avontuur Met De Opa Van Tim zijn begonnen, de NPO 3-webserie waarin Tim Senders zijn grootvader volgt terwijl ze elke woensdag een verse verrassing uit een boeket wensen plukken. In de eerste aflevering weerspiegelen die wensen nog de bescheidenheid van de wenser en bezoeken Tim en Frits de cactustuin van Ruurlo. Maar in de weken erna maakt opa Frits kennis met een kudde olifanten (met behulp van een VR-bril, maar toch) en racet hij over het circuit van Zandvoort. Hij belandt zelfs in Amsterdam, waar hij te gast is in een talkshow. Als Tim na afloop informeert wat zijn opa denkt over zijn tv-debuut, antwoordt die: ‘Ik heb geen blunders gemaakt.’ Goede zin.

Sowieso een man van prima zinnen, opa Frits. Wanneer hij met een slakkengangetje over het circuit kachelt, mompelt hij: ‘Och, halen ze ons nu alweer in.’ Aan tv-wetten laat hij zich ook weinig gelegen liggen. Zo is er de aflevering waarin hij zijn kleinzoon bij meerdere shots begroet alsof hij hem weken niet heeft gezien, en spreekt hij soms opeens de cameraman aan. Je vraagt je af waarom dat eigenlijk zo zelden gebeurt. Weg met de tv-illusie, leve opa Frits.

Natuurlijk gaat OAMDOVT niet alleen over vrolijke verrassingen voor een bejaarde heer. Onder de oppervlakte draait het om eenzaamheid onder ouderen, om wat je voor een ander kunt betekenen, om wat generaties van elkaar kunnen leren, om open staan voor nieuwe ervaringen, altijd blijven durven en meer van die dingen. Veel programma’s duwen je dit soort thema’s pontificaal en pathetisch in het gezicht. OAMDOVT bewijst dat je luchtig kunt zijn, zonder je ernst te verliezen. Precies eigenlijk zoals opa Frits toont aan het slot van de aflevering over de Zwarte Cross. Wat was het mooiste, vraagt zijn kleinzoon na een lange dag. De muziek, de motorstunts, het reuzenrad?

Allemaal niet. Het bijzonderste vond opa die groep festivalgangers die aan de kant ging toen hij met zijn rollator naderbij kwam. Hij moet ervan huilen, zo mooi vond hij het.

‘Dat mensen zo zijn. Dat ze even opzijgaan als je eraan komt.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden