Op Temet dreinen de gitaren in de onmiskenbare cadans van de Sahara-rock

CD (wereldmuziek) - Imarhan

Temet van Imarhan.

Het is een van de mooiste stromingen die zich de laatste jaren in de vloed van de wereldmuziek heeft gevoegd: de woestijnblues uit Algerije en omstreken, die via het kielzog van de mythische band Tinariwen ineens op de westerse poppodia terechtkwam. Twee jaar geleden verscheen een frisse plaat van de Toeareg-band Imarhan, en de opvolger Temet is, jawel, nóg frisser.

De gitaren dreinen in de onmiskenbare cadans van de Sahara-rock en de vraag-en-antwoordspelletjes van de zanger met de koorstemmen verwijzen naar de tradities van de nomadencultuur. Maar Imarhan zwiept diezelfde tradities lenig de moderne tijd in, bij opzwepende en funky popnummers als Ehad wa Dagh, waarin de onvermoeibaar voorthuppelende baslijnen worden opgejaagd door scherp en lekker vervormd solowerk op de Fender Stratocaster.

De productie is puntgaaf en transparant. Iedere spetter van de gitaardistortion is hoorbaar, en het razendsnelle dansnummer Tumast wordt gestut door psychedelische ondertonen, op weg naar een extatische finale. Dankzij de vertaling in het cd-boekje leren we dat dit juichende feestnummer een oproep is tot vrede in de geplaagde Afrikaanse regio. Zo kan het ook.

Temet (****), wereld
Imarhan, City Slang/Konkurrent