Op Sam Smiths nieuwe album klotst het melodrama over de rand

Zevenmaal platina in Groot-Brittannië, vijfmaal in Australië, tweemaal in de VS, vier Grammy's, ruim 12 miljoen verkochte exemplaren; In The Lonely Hour (2014) van de Londense 'blue-eyed soulboy' Sam Smith was, op zijn minst, een droomdebuut.

Albumhoes Sam Smith

Opvolger The Thrill Of It All gaat volgens Smith over 'de homo die ik ben geworden'. Een persoonlijk album dus, van een jongen die in veel opzichten een mannelijke Adele is: een leuke Londense kwebbelkous, die in tv-shows met zelfspot verhaalt over zijn zeperds in de liefde, de strijd tegen de kilo's, et cetera.

The Thrill Of It All
Pop
Sam Smith
Capitol/Universal

Zijn twijfels en verdriet bewaart hij voor zijn liedjes. Prima, maar het gevolg is wel dat het melodrama in bijna elk lied over de rand klotst en het 'lief dagboek'-gehalte soms wel erg hoog wordt.

The Thrill Of It All opent sterk met de actuele wereldhit Too Good At Goodbyes, eindigt ook goed met de Timbaland-samenwerking Pray. Onderweg komen goede songs als Midnight Train voorbij, maar het blijft compositorisch wel clichématiger dan bij Adele. Zo'n duet als No Peace ken je eigenlijk al, al hoor je het voor de eerste keer.

Hij zet vaak zijn falsetstem op, terwijl hij met meer kleuren uit de voeten kan. Smith is veelzijdiger dan we op dit album horen. Dat is jammer, maar het zal een megasucces niet in de weg staan.

Beeld RV
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden