Oliver Heldens gaat met fans op de foto.

ReportageOliver Heldens

Op pad met de draaiende hollander

Oliver Heldens gaat met fans op de foto.Beeld Daniel Cohen

Nederlandse dj’s domineren op Ibiza. Oliver Heldens (19) staat nog met een been in de slaapkamer van het ouderlijk huis, en debuteert al op het eiland. De Volkskrant reisde mee.

Luchthaven Schiphol, gate B15. Dinsdag 8 juli, 13.00 uur.

Gate B15 van luchthaven Schiphol is in het zomerse hoogseizoen een voorportaal van de danshemel. Hier verzamelen zich dagelijks dj’s, managers van dj’s, vrienden van dj’s, heel soms bezorgde moeders van dj’s en natuurlijk clubbers en zonvakantievierders, om samen af te reizen naar het parelende dancemekka in de azuurblauwe Middellandse Zee.

Op naar Ibiza, het Balearische feesteiland waar al ruim twintig jaar de internationale vlag van het hedonisme wappert en waar momenteel een nieuwe en piepjonge generatie Nederlandse dj’s heerst over het nachtclubleven.

Niemand durft het hardop te zingen, maar iedereen hier bij Schiphol-uitgang 15 denkt het: ‘Whoah! We’re going to Ibiza. We’re gonna have a party.’ Good old Vengaboys. De voorvaders van het Nederlandse dancesucces op de Balearen en in de rest van de wereld. Met hun eurohousehits (twee keer nummer één in Groot-Brittannië) openden zij de luchtbrug tussen Schiphol en Aeropuerto Ibiza, en baanden de weg voor Tiësto en Armin van Buuren, en nu Nicky Romero, Martin Garrix, Hardwell, Erik Arbores en vele anderen.

Een voor een en uiteraard pas vlak voor instaptijd komen de bekende koppen aangekuierd, allen achtervolgd door een klein formaat rolkoffer. De dancereiziger reist licht, dat is een ongeschreven wet. Voor de terugreis vanaf Ibiza zal zich donderdagochtend om 07.00 uur zelfs een jongen in zwembroek bij de incheckbalie melden, het schuim van de foamparty nog rond de enkels en een groen zwembandje op de heupen.

Voor de heenreis zit iedereen nog keurig in de kleren en aan de koffie. Daar staan de jongens van het Amsterdamse danceduo Firebeatz al; Tim Smulders en Jurre van Doeselaar. Die hebben dit danceseizoen een strippenkaart Ibiza en hoppen daar van club naar club. En verdomd, ziet B15 nu de Amerikaanse rapper Nas ‘speedy-boarden’ tussen twee grimmig kijkende hiphopadjudanten? Snel de cultuuragenda van Ibiza checken. Inderdaad: Nas doet vanavond een concertje op festival Ibiza Rocks en vliegt dus ook gezellig mee.

Er volgen nog wat BN’ers. Vandaag reist bijvoorbeeld Wendy van Dijk met luchtvaartmaatschappij Vueling naar de Balearen, met vriend en dochter. Al met al vertegenwoordigt dit reisgezelschap een hoge artistieke en creatieve waarde. Als de gezagvoerder zich dat maar realiseert.

Oranje Ibiza

Het dansseizoen op Ibiza is geopend, en op het mekka van de internationale dance heersen dit jaar als nooit tevoren de Nederlandse dj’s. De ‘oude generatie’ is present: Ferry Corsten duikt op in club Space, Afrojack schuift aan bij Steve Aoki in Pacha, Armin van Buuren heeft een vaste donderdagse draaiavond, een zogeheten ‘residency’, in club Ushaia. In dezelfde club, op dinsdag, resideert de nieuwe nummer één dj van de wereld, Hardwell. Nicky Romero is te vinden in Pacha en Ushaia. En dan trekken Martin Garrix, Firebeatz en Oliver Heldens nog over het langzaam maar zeker diep oranje kleurende eiland.

En dan ontdekken we eindelijk de nieuwe Nederlandse dancesensatie, een beetje schuchter op een van de wachtkamerstoeltjes bij de gate, het gezicht verstopt achter een smartphone. Oliver Heldens - geboren te Rotterdam, thans woonachtig bij zijn ouders te Capelle aan den IJssel, net 19 jaar - bereidt zich in relatieve afzondering voor op zijn eerste reis naar Ibiza. Hij twitterde al een foto van zijn ingepakte koffer en zijn nieuwe gympen, en de tekst: ‘Will be my first time there.’ En nu, bij de gate, laat Heldens zijn 33 duizend volgers weten. ‘OMW to Ibiza!’

Hij wordt gesignaleerd door de twee jongens van Firebeatz en een paar dancekenners. Hij moet op de selfie. Wordt op de schouders gemept, door zijn dancecollega’s en zomaar een Australische clubber met roodverbrand hoofd. Want Oliver Heldens mag gefeliciteerd worden. Met zijn track Gecko (Overdrive) werd hij vorige week de nummer één van Groot-Brittannië. Zijn single is een acute monsterhit en vandaar dat Heldens, nog in de prille fase van een dancecarrière, nu al moet afreizen naar de heilige dancegronden van Ibiza, voor een draaibeurt in de oudste en nog altijd voornaamste danceclub van het eiland: Amnesia.

‘Ik word nu dus herkend, door die hit’, zegt Heldens met een vertwijfelde blik, als hij het vliegtuig uit wandelt. Moet hij daar blij mee zijn? Hij lijkt er nog niet helemaal uit. Het komende etmaal op Ibiza zal het leren.

Draaien in Amnesia.Beeld Daniel Cohen

Café Mambo, San Antonio, Ibiza. Dinsdag 8 juli, 20.00 uur.

Oliver Heldens, gekleed in grijze korte broek, een non-descript T-shirt en die nieuwe gympen van de getwitterde foto, lijkt bij eerste kennismaking een wat onzekere jongen. Ogenschijnlijk een tikje afwezig, en zelfs bij zijn eerste bezoek aan Ibiza vooral druk in de weer met zijn smartphone. ‘Die indrukken komen meestal later wel’, zegt hij. Zijn enigszins aarzelende motoriek lijkt te willen vertellen dat dit nieuwe grote Nederlandse dancesucces nog zit verpakt in het lichaam van een schooljongen, met één been in de slaapkamer van het ouderlijk huis en het andere in nachtclubs van New York tot Miami en nu voor het eerst Ibiza.

En op dit eiland dreunt overal, onophoudelijk, die dancehit van hem. Dat uiterst herkenbare en hyperaanstekelijke baslijntje van zeven stuiterende nootjes: ‘Tuu tuu tu tu tudedu.’ Gecko, dus. Heel stoer, vindt Heldens dat toch wel, als hij zijn Gecko ontwaart in de set van zomaar een dj, ergens op het strand of in een club verderop.

Hij is inmiddels beland bij de strandtent Café Mambo in San Antonio, de immer kolkende dancebadplaats van Ibiza. Café Mambo, gelegen naast de chilloutclub Café del Mar, is het laatste strandcafé aan de ‘sunset strip’, het beroemde rotsachtige stuk strand van Ibiza waar dagelijks de ondergaande zon wordt uitgezwaaid door hippies en dancetoeristen. Hier debuteert Heldens als Ibiza-dj bij een zogeheten ‘pre-party’, voorafgaand aan zijn optreden in Amnesia. Boven de boulevard hangt een meterslang banier met zijn naam erop, in koeienletters.

In Café Mambo.Beeld Daniel Cohen

De Mambo-gastvrouw, hoogblond en uiterst luchtig gekleed, is nogal opgewonden over de komst van Heldens naar haar café. ‘Dit is het jaar van Gecko’, zegt ze. ‘Iedereen hier draait dat nummer. De grote jongens, David Guetta en Steve Aoki. En zelfs de underground-dj’s. Het is de zomerhit van Ibiza.’

Vanavond mag de maker van de Ibiza-hit zelf zijn trackje opzetten, kort na zonsondergang, in het open raam van het café dus met de blik op het bomvolle terras én die uitdovende oranje vuurbal. Je kunt het slechter treffen.

Maar eerst wat chillen, aan een bordje met zijn meegereisde tourmanager Jan-Willem Schieveld. En op het dakterras van de Mambo, waar Heldens een aardbeiendaiquiri wordt geserveerd - alcoholvrij, uiteraard. Hij moet nog werken.

Het gaat hard met de nieuwe Nederlandse dancejongens. Eng hard soms, dat realiseert Heldens zich. ‘Ik ben net klaar met mijn middelbare school. Toen Gecko was uitgebracht, in december vorig jaar, werd dat deuntje steeds gefloten op de gang van de school als ik voorbij kwam lopen. Dat vond ik niet altijd leuk. En nu heb ik een Britse nummer één-hit met die track. Best bizar.’

De ontstaansgeschiedenis van Gecko is ook vrij ongelooflijk. ‘Op de terugreis van een vakantie in Frankrijk, in de auto, schoot dat melodietje door mijn hoofd. Ik heb er thuis in een paar uur een nummer van gemaakt.’ Maar denk er nu niet te makkelijk over, verzoekt Heldens vriendelijk. ‘De geluiden voor Gecko had ik allemaal al gemaakt en daar ben ik echt weken mee bezig geweest. Ik ben eigenlijk altijd geluiden aan het maken op de computer, om ooit eens te gebruiken in een track. Dat kost veel tijd.’

Heldens begon als 12-jarige jongen met het produceren van dancetracks. Platen draaien deed hij nauwelijks. Hij wilde zelf nummertjes maken. Hij had al wat singles uitgebracht, behoorlijk agressieve clubtechno waar we hem niet per se aan hoeven te herinneren, vindt hij zelf. Toen hij Gecko het web en de sociale media opslingerde, kon hij gaan aftellen. Hij wist natuurlijk zelf ook wel dat hij een lekker, om niet te zeggen zeer opwindend housetrackje had gebouwd. ‘Na veertien minuten kreeg ik een bericht van Tiësto. Hij vond het te gek.’

Daarna ging het razendsnel. Heldens was al ingelijfd bij het grootste dancelabel ter wereld, het Nederlandse Spinnin’ Records. Gecko kon hij uitbrengen bij het sublabel Musical Freedom van Tiesto. Bij Spinnin’ Records werd Heldens verteld: ‘Dit nummer gaan we groot maken.’ En zo geschiedde. De instrumentale versie van Gecko werd een hit op YouTube en op het eigen YouTube-kanaal van Spinnin’ Records. Vervolgens werd de track opgestuurd naar een aantal vocalisten, voor een gezongen versie. De Britse zangeres Becky Hill kwam volgens Heldens met de leukste variant, die nu dus uit hitlijsten en danceclubs knalt. ‘Ik kende haar niet persoonlijk, nee. Maar ik had wel eens een liedje van haar gehoord.’

Volgens Heldens zijn vooral de Britten stapelgek op Gecko, en dat is nog wel te verklaren ook. ‘De stijl van het nummer valt overal een beetje tussenin. Het is geen harde electrohouse, het kan ook worden gedraaid in een set van een deep house-dj.’ Het voegt zich in ieder subgenre van de dance en daar houden de Britten van, zegt Heldens. In de vocale versie Gecko (Overdrive) is ook iets te herkennen van de soulvolle UK-garage van bijvoorbeeld het hitgevoelige danceduo Disclosure.

De zon zakt in de zee. Bij de buurtent Café del Mar wordt een begeleidend panfluitplaatje opgezet. Op het rotsige stukje strand achter het terras van Café Mambo begint een vuurdanseres aan haar jongleerspektakel, met een fakkeltje of acht. Een groep overdreven bebloemde hippies trekt over de boulevard, als reclamekaravaan voor de Flower Power feestnacht in club Pacha. Ibiza is in vol bedrijf. En Heldens kruipt achter de dj-set van de Mambo.

Al bij zijn eerste plaat wordt zijn sound herkend: de enerverende en funky house waarvan je vanzelf vrolijk gaat kijken. De flaneeroptocht over de sunset strip komt tot stilstand en vooral Britse dancemeiden blijven tegen de gevel van Café Mambo geplakt staan. Een deel weet zich naar binnen te worstelen en wil op de foto met de dj. Heldens vindt het best en poseert tussen de ingemixte platen door met een onafzienbare rij platinablonde dames. Ze willen ook nog een shotje met hem drinken, allemaal één, en laten de dienbladen aanrukken en de Mambo-kassa rinkelen. Heldens drinkt gestaag mee, maar volgens manager Jan-Willem Schieveld hoeven we ons geen zorgen te maken. ‘In de shotjes van Oliver zit appelsap, dat heb ik zo geregeld. We kunnen hem straks moeilijk halfdronken naar de Amnesia vervoeren. Hij zal daar ook nog moeten presteren.’

Wil je als beginnend dj het hoofd boven water houden dan is een beetje list en bedrog gewenst, zo niet noodzakelijk, wil de tourmanager maar zeggen.

Intussen, op een groot beeldscherm een meter boven de dj-tafel van Café Mambo, scoort Duitsland het ene na het andere doelpunt tegen Brazilië. Er wordt hier op Ibiza niet overdreven veel aandacht aan besteed. De soepele house van Heldens overstemt het gejuich van die paar enthousiaste Duitsers op het strand en de kreten van ontzetting van een man in Braziliaans voetbalshirt.

Heldens met de tourmanager in de taxibus.Beeld Daniel Cohen

Weer een Nederlander?

Vorige week opende het Britse danceblad DJ Mag de spraakmakende jaarlijkse verkiezingspoll voor beste dj van de wereld. Danseiland Ibiza was vorige week al volop aan het speculeren over een opvolger van de Nederlandse dj Hardwell, die in 2013 tot nummer één werd bekroond. Volgens ingewijden op het eiland en de kaartverkopers bij een van de vele losse ticketstandjes op het eiland, maakt dit jaar Nicky Romero grote kans. En zelfs de naam van de debuterende Oliver Heldens wordt gefluisterd. Het zal hoe dan ook wel weer een Nederlander worden. Armin van Buuren misschien, voor de zesde keer?

Van Café Mambo per bus naar Amnesia. Dinsdag 08 juli, 22.30 uur.

Lekker overzichtelijk, dat Ibiza. Waar je ook moet zijn op het eiland, voor één van de vele danceclubs, het is altijd te bereizen, binnen een halfuur. Handig voor de heren dj, die soms meerdere clubs per nacht bedienen.

Toch gebaart tourmanager Schieveld rond halfelf, als Heldens nog staat na te praten met de eigenaar van Café Mambo, dat het ineens hoog tijd is om te vertrekken naar de Amnesia, waar de dj wordt verwacht als ‘special guest’. Café Mambo heeft een eigen luxe taxibus beschikbaar, inclusief chauffeur. ‘We gaan’, roept Schieveld nog maar eens. ‘De auto staat klaar.’

Het strand voor Café Mambo.Beeld Daniel Cohen

Hij is het type vaderfiguur , met bewezen kwaliteiten als betrouwbare oppas. ‘We begeleiden Oliver per toerbeurt, ik en een collega. Dat is goed voor een jongen die aan het begin staat van zijn carrière. Oliver zelf en bijvoorbeeld zijn ouders vinden het een prettig idee dat er altijd iemand bij is als hij de wereld over reist.’ Het begrip ‘management’ kan wat Schieveld betreft niet breed genoeg worden opgevat. Hij waakt over vertrek- en aankomsttijden, over opdringerige Britse dancedames en dus ook over de inhoud van de aan Heldens geserveerde glazen. Schieveld schenkt cola’s in. En maakt tussendoor ook nog opnamen van de dj, met zijn iPad.

Als de taxibus over de snelweg tussen San Antonio en Ibiza-stad zoeft, is voor Heldens het moment aangebroken om wat aan zelfreflectie te doen. ‘Was het eigenlijk ook goed, wat ik deed, in de Mambo? Draaide ik goed? Ik had het idee dat de mensen meer naar het voetbal aan het kijken waren. Er werd niet gedanst of zo.’

Tourmanager Schieveld: ‘Je deed het zeker goed. De eigenaar zei dat hij heel tevreden was over je set. En dat je altijd mag terugkomen.’

Heldens laat de blik door het geblindeerde autoraam naar buiten glijden en neemt nachtelijk Ibiza in zich op. Een weinig verheffend landschap: de half verdroogde berm naast snelweg C-731. Hij pakt de smartphone er maar weer bij, even Twitter en Facebook bijwerken. Hoe ingetogen en bescheiden Heldens ook is in levenden lijve, op de sociale media is de dj hyperactief, grappig en hartelijk, voor fans en vrienden. De sociale media geven hem houvast in een ineens nogal turbulente tijd en bij een onwaarschijnlijk aantal vliegbewegingen per week. En zijn ouders kunnen aan Heldens’ selfies op Twitter zien dat de dj zich op Ibiza, Mykonos of Mallorca ook gewoon weleens stierlijk verveelt in een hotelkamer. Dat moet rustgevend zijn.

De taxibus arriveert bij Amnesia, nog ruim voor openingstijd. Heldens wordt getroffen door de verheugende aanblik van honderden dancegangers, die al stevig in een rij geprakt staan voor het enorme witgepleisterde bouwwerk aan een desolaat industrieterrein. ‘Wat is dit?’, vraagt hij, aan niemand in het bijzonder. ‘This is your audience’, antwoordt de chauffeuse van de bus. ‘They come to see you, Oliver.’ Het gezicht van de dj breekt nu toch even open, in een brede grijns.

Club Amnesia, Ibiza. Woensdag 08 juli, 00.10 uur.

De nachtclub Amnesia is de eretempel voor de dance op Ibiza. De club die in de jaren zeventig al hippies trok, met psychedelische bandjes en dito feesten en in het begin van de jaren negentig, na een grondige verbouwing en heropening, uitgroeide tot houseclub van mythische proporties. Amnesia, zeggen Ibiza-kenners, maakte Ibiza tot Ibiza. En de club was jarenlang het koninklijk paleis voor de nummer één dj van de wereld: Armin van Buuren.

Oliver Heldens weet dat allemaal wel, als hij via een zijdeur en door een complex gangenstelsel richting het podium in de grote danszaal wordt gevoerd, maar hij lijkt toch weinig onder de indruk van zijn eerste eigen wandeling door de dancegeschiedenis. ‘Mooie tent hoor’, zegt hij. ‘Even een rondje lopen.’

De Amnesia is vooral enorm. Twee gigantische danszalen, terrassen, vip-lounges en ontelbaar veel klaterende bars, waar een biertje van de hand gaat voor geen cent minder dan 13 euro. In deze danskathedraal kreeg het vluchtige Nederlandse dancesucces begin deze eeuw vaste grond onder de voeten, bij de trendsettende house en trance van Ferry Corsten en Armin van Buuren. Op hun roem, en natuurlijk op die van dj Tiësto, teert de nieuwe en opmerkelijk jonge generatie Nederlandse dj’s die nu in zegetocht over Ibiza trekt.

‘Die Nederlanders hebben het lekker makkelijk’, wordt soms kwaadgesproken op de internationale dancefora. ‘Ze kunnen het maken, alléén al omdat ze uit Nederland komen.’ Maar daar wil Heldens dan wel graag iets over opmerken. ‘Het lijkt misschien zo dat het dancesucces de Nederlanders komt aanwaaien. Omdat we het in Nederland zo goed voor elkaar hebben, omdat het grootste dancelabel ter wereld Nederlands is, noem maar op. Maar juist omdat de dancecultuur in Nederland zo groot is, is er ook veel gezonde concurrentie. Je moet heel goed zijn wil je in Nederland komen bovendrijven. Niet iedereen lijkt zich dat te realiseren. Het is moeilijk uit te blinken als héél veel jongens danceplaatjes maken. En dat gegeven heeft mij al best wat stress opgeleverd. Ik wil ook graag twintig jaar mee kunnen. Je zult steeds met heel goede nieuwe tracks moeten komen.’

Manager Schieveld heeft goed nieuws, backstage, een halfuur voor aanvang van Heldens’ dj-set. Het is nu al lekker vol, met een paar honderd man in de grote zaal voor de set van de dj’s van bootfeestorganisator Pukka Up. Maar, zegt Schieveld: ‘Ik hoorde net dat straks de inhoud van een volle partyboot bij Amnesia wordt afgeleverd. Een man of achthonderd.’

Die partyboot lijkt gearriveerd als Heldens achter zijn draaitafels kruipt en zijn memorystick in de mixers prikt, tegen één uur ‘s nachts. De zaal staat stampvol - weer veel Britten, vooral veel Britse meisjes. Heldens wordt verwelkomd als nieuwe dancegod en reeds bij zijn eigen, kenmerkend stampende house-intro gaan duizend armen de lucht in. Schuchter kan hij nu niet meer genoemd worden. Hij ontpopt zich zelfs als volksmenner en laat de armen van zijn gewillige publiek als een wuivend woud van links naar rechts zwaaien. Als het tijd is voor hit Gecko komt Heldens achter de draaitafels vandaan en laat hij zich hossend op het metershoge podium toejuichen door zijn nieuwe fans. De Amnesia is veroverd, bijna zonder slag of stoot.

‘Toch bijzonder, Ibiza’, zegt Heldens naderhand. ‘Het publiek is hier wel heel erg klaar om te feesten. Prima clubcultuur.’

Hij blijft hangen, achter het podium van de Amnesia, waar nu de dj’s Sunnery James en Ryan Marciano staan te springen. Heldens praat graag wat na, met collega-dj’s en natuurlijk met manager Schieveld, die zijn enthousiasme over Heldens’ succes in Amnesia nauwelijks te boven komt. Maar dan, even na drieën, lonkt toch de hotelkamer en daarna alweer het vliegveld. Schotland staat op het programma, en dan Griekenland, terug naar de Balearen en op naar Dallas, Denver, New York, Toronto en Calgary.

Voor uitputtingsverschijnselen is hij niet bang. ‘In september heb ik geloof ik een rustblok van twee weken’, zegt hij. ‘Dan ga ik weer wat tracks maken.’ Want in deze jachtige tijden heeft de dj steeds nieuwe munitie nodig om af te vuren op de dansmassa, vertel Heldens wat. Voorlopig zit het magazijn nog vol en maakt de dj zich geen zorgen. ‘De teaser van mijn nieuwe single Koala doet het heel goed. Dat nummer komt pas in augustus uit, maar staat nu al in de Playlist van Radio 538. Dat gebeurt bijna nooit!’

De volgende dag, als de indrukken van een etmaal dance-eiland zijn bezonken, twittert Heldens: ‘My first time Ibiza was amazing.’

Een Heldens-volgster genaamd Elvira Berzina, antwoordt onmiddellijk: ‘You are a Legend!’

Oliver Heldens draait vandaag op het Belgische festival Tomorrowland en is daarna tot eind augustus op wereldtournee. Alle tourdata zijn te vinden op: oliverheldens.tumblr.com. Heldens muziek verschijnt bij platenmaatschappij Spinnin’ Records.

Dossier Dutch Dance

Alle remmen lijken los voor de nieuwe generatie Nederlandse dj’s. Na het succes van Tiësto en Armin van Buuren scoren nu jongens van 16 en 17 jaar wereldhits. Na één single tekenen ze al platencontracten en reizen ze de wereld over voor shows. Er wordt popgeschiedenis geschreven en de Volkskrant volgt de Dutch Dance dit jaar op de voet. Interviews, achtergronden en reportages zijn te vinden op het dossier vk.nl/dutchdance

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden