Recensie Ku’damm 59

Op momenten dreigt Ku’damm 59 weg te glijden in een gemakkelijke soap (drie sterren)

Maar telkens is er dan een grimmige wending in het scenario, mogelijk gemaakt door de complexe geschiedenis van Duitsland.

Sonja Gerhardt als Monika Schöllack in Berlin 59 Foto RV

Laat u niet misleiden door het zoetsappige vernis dat over de serie Berlin 59 (oorspronkelijk: Ku’damm 59) ligt. Dit door de Duitse publieke omroep ZDF gemaakte drama straalt geregeld in pasteltinten. Niet alleen op het affiche, ook in menig scène is de aankleding van een bedrieglijke vrolijkheid. Komt ook een beetje door tijd en centrale locatie van handeling: een dansschool op de chicste allee van West-Berlijn in 1959, toen het wirtschafs­wunder goed tekeerging.

Maar allen die de dansschool bevolken voelen nog bijna dagelijks de littekens die de recente geschiedenis heeft achtergelaten. Om dat goed te begrijpen kan het geen kwaad eerst de voorloper van deze serie, Ku’damm 56 (Berlin 56), te bekijken, die zich drie jaar eerder afspeelt en waarin alle personages geïntroduceerd worden. Die serie staat op Netflix en is ook te zien op het platform dat Ku’damm 59 vertoont.

Drama

Ku’damm 59 (Berlin 59). (3*)
Geschreven door ­Annette Hess
2018, 3x90 min.
Te zien op ­lumiereseries.com

Hoofdrolspeler is de jonge Monika (prachtrol van Sonja Gerhardt), die aan het begin van Berlin 56 terugkeert van een weinig succesvol verblijf aan een kostschool die haar zou moeten opleiden tot huisvrouw, een vak waar ze weinig affiniteit mee heeft. De wereld van haar moeders dansschool (vader is naar het Oosten ‘overgelopen’) boeit haar meer, vooral de ontwikkelingen die zich daar aanvankelijk niet voltrekken: de opkomst van de aan de jongerencultuur gelieerde moderne dansvormen. Met dergelijke tegenstellingen zitten de series vol: jong en oud, man en vrouw, moeder en dochter, Oost en West, homo en hetero. Zo vol dat het soms wat veel wordt: de echtgenoot van een van Monica’s zussen, een jurist, worstelt behalve met de berechting van communisten ook met zijn homoseksualiteit.

Op momenten dreigt Ku’damm 59 daardoor weg te glijden in een gemakkelijke soap. Maar telkens is er dan een grimmige wending in het scenario, mogelijk gemaakt door de complexe geschiedenis van Duitsland, die het drama de goede kant op trekt.

En anders is er wel Monika, een van de opbeurendste geesten in de tv-dramageschiedenis. Zoals zij weigert te kiezen tussen haar twee geliefden (een arme, getraumatiseerde muzikant en een rijke ondernemerszoon) en alle daardoor ontstane problemen voor lief neemt, is ontroerend, hartverwarmend en indrukwekkend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.