MuziekrecensieCountry to Country

Op het soms net iets te gezellige Country to Country zijn de jonge ontdekkingen het mooist ★★★☆☆

Maar op zaterdag is het ster Luke Combs die de show steelt op het pionierende countrypopfestival.

Luke Combs. Iedereen springt op uit de stoeltjes wanneer de sympathieke country-ster zingend het podium op komt.Beeld Marcel Krijgsman

Is het een niche of een gat in de markt dat nodig gedicht moet worden? Wat het rondreizende Country to Country zelf betreft natuurlijk dat laatste. Het festival wil de mainstream country, die niet vaak buiten de Verenigde Staten is te zien, naar Europa brengen omdat verondersteld wordt dat de vraag hier aanzienlijk is. In Nederland doet alternatieve country en rootsmuziek het goed in het clubcircuit, maar naar de betere countrypop moeten de fans zoeken.

Het is zaterdag vroeg in de avond, struinend tussen kraampjes met nacho’s en rekken vol geborduurde hemden en cowboyhoeden wordt wel duidelijk waarvoor de meeste bezoekers komen. Luke Combs is de naam die op vele T-shirts prijkt. Hij is de grote opkomende ster in de country, zijn in november verschenen tweede album What You See Is What You Get bereikte moeiteloos de eerste plaats van de Amerikaanse hitlijsten en in de Afas Live wordt Combs ovationeel onthaald. De zaal is vol, iedereen springt op uit de stoeltjes wanneer de sympathieke Combs zingend het podium op komt. Waar eerder die dag Charles Esten in de grote zaal toch wat tegenviel met zijn galmende feelgoodliedjes en Brett Young een gestroomlijnde countryvariant presenteerde die je eerder met Volendam dan met Nashville associeert, klopt bij Combs alles. Zijn zevenkoppige band laat niets aan het toeval over, de 30-jarige vedette brengt zijn prettig in het gehoor liggende repertoire met veel bravoure en geeft het publiek genoeg meezingmomentjes.

Het mooist zijn de rustige liedjes zoals Dear Today, waarbij Combs zelf de akoestische gitaar ter hand neemt. Dan ontsnapt hij even uit de clichés van de met relaties en drank tobbende ‘blue collar’ jongen en hoop je dat hij nog nét wat dieper in zijn ziel gaat graven. Tevergeefs, want het moet vanavond gezellig blijven. 

Zondag is het in de Afas een stuk rustiger. Een echte headliner ontbreekt en het publiek laat dus merken niet alléén voor de gezelligheid te komen. Darius Rucker, voormalig zanger van de countryrockband Hootie & the Blowfish, geeft een verwarmende show met een grote band, maar toch zou hij in een zaal als Paradiso beter tot zijn recht zijn gekomen. Zijn stem draagt net niet ver genoeg. Dat doet die van de aanstormende zanger Jimmie Allen wel. Hij zingt de songs van zijn eerste plaat Mercury Lane hard, schel en zuiver – precies zoals je het in dit genre wilt hebben. Jammer dat hij tussen de songs door steeds lange pauzes laat vallen, waardoor de vaart uit zijn show gaat.

Het mooist zijn zondag toch de jonge ontdekkingen, in de kleine bovenzaal van de Afas. Een man met een gitaar (Austin Jenckes) en een vrouw met een gitaar (Tenille Arts), die eenzaam en alleen de sterren van de hemel spelen met aanstekelijke countrypop in de beste Nashville-traditie. Goed dat dit in Nederland pionierende festival zo nadrukkelijk de ruimte geeft aan de nieuwe generatie.

Country to Country

Pop

★★★☆☆

Met oa Darius Rucker, Luke Combs, Tenille Arts, Jimmie Allen.

7 en 8/3, Afas Live, Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden