AlbumrecensieGorillaz

Op het nieuwe album van Gorillaz valt heel veel te genieten ★★★★☆

Song Machine, Season One: Strange Timez begon als een reeks maandelijks te verschijnen nieuwe liedjes vergezeld van een video.

Twintig jaar bestaat Gorillaz nu en nog altijd is niet helemaal duidelijk waar we precies mee te maken hebben. Een ‘virtuele band’ waarin de Engelse Damon Albarn enig vast groepslid is en wiens muziek gespeeld wordt door stripfiguren getekend door visueel kunstenaar Jamie Hewlett. Dat lijkt vooralsnog de beste omschrijving.

Van alle projecten waar Albarn zijn naam aan heeft verbonden is Gorillaz wereldwijd het succesvolst gebleken, populairder ook dan zijn band Blur. Van meet af aan was ook duidelijk dat gastoptredens een belangrijker rol speelden in het concept dat aanvankelijk exclusief voor de studio was bedacht, al bleek de vertaalslag naar het podium goed genoeg te werken om in de hele wereld grote arena’s vol te trekken.

Dat was vóór de pandemie, die zo belangrijk bleek voor het onmogelijk getitelde zevende album van Gorillaz. Song Machine, Season One: Strange Timez begon als een reeks maandelijks te verschijnen nieuwe liedjes vergezeld van een video. Gaandeweg werd het een soort muzikaal dagboek van Albarn, die in lockdown muzikale ideetjes uitwisselde met Elton John, Beck, St. Vincent en Schoolboy Q, om maar een paar artiesten te noemen die op dit zeventien liedjes tellende album opduiken.

Zo bij elkaar is het een erg afwisselend geheel geworden. Albarn had bij iedere gastmuzikant duidelijk voor ogen wat hij van ze wilde, het ging hem niet om hun grote naam alleen.

Zo horen we in het openingsnummer Strange Timez niet alleen de typerende, huilende stem van Cure-zanger Robert Smith, maar zijn het de dwarrelende pianonoten uit zijn jarentachtighit The Caterpillar die het liedje echt afmaken.

Mooi is ook het daaropvolgende The Valley of the Pagans dat Albarn met Beck maakte. De baslijn in Aries kan alleen maar van Peter Hook zijn en Albarn in duet met Fatoumata Diawara pakt verrassend leuk uit. Alles zo achter elkaar is het hooguit wat veel. Van Elton John naar rapper Slowthai is een grote stap. Zo los, elke maand een liedje, werkte als traktatie beter. Maar er valt heel veel te genieten hier.

Gorillaz

Song Machine, Season One: Strange Timez

Pop

★★★★☆

Parlophone/Warner

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden