Interview Iguana Death Cult

Op het eclectische nieuwe album van Iguana Death Cult heeft elk nummer een andere stijl, want de bandleden ‘zijn nu eenmaal snel verveeld’

Iguana Death Cult. Beeld Tom van Huissstede

Onder meer Bob Dylan, Otis Redding en Wham! dienden als muzikale inspiratie voor Nude Casino.

Gedurende het uurtje praten op een Rotterdams terras gebruikt Jeroen Reek een keer of drie de woorden ‘snel verveeld’. Hij heeft het dan over de band waarvan hij frontman, zanger en een van de songschrijvers is: de Rotterdamse rockband Iguana Death Cult.

Hij spreekt de woorden quasiverontschuldigend uit, om te verklaren waarom zijn band op het pas verschenen tweede album Nude Casino zo totaal anders klinkt dan op het debuut uit 2017, The First Stirrings of Hideous Insect Life.

Dat album was tamelijk stijlvast: lofi gitaarrock met veel galm en invloed uit surf en punk. Het leverde mooie recensies en veel buitenlandse optredens op. Je zou zeggen: recht zo die gaat, trek de lijn door. Maar dan ken je Iguana Death Cult dus niet.

‘De sound was goed’, zegt Reek, ‘maar nu hebben we betere nummers. Die mogen gehoord worden. Ik voel me ook zekerder over mijn zang en mijn teksten. Die hebben meer de ruimte gekregen.’

Iguana Death Cult live

In november speelt Iguana Death Cult in Londen, Berlijn en Parijs, en in 2020 volgen nog veel meer internationale optredens. Nederlandse concerten zijn daardoor relatief schaars: deze week Rotterdam en Amsterdam, in november Utrecht, in december Breda en – pas bevestigd! - op vrijdag 17 januari Groningen, tijdens Eurosonic Noorderslag. 

En hoor ze nu eens, op Nude Casino: het bandgeluid is ‘schoner’, Reeks zang klinkt helderder, maar het opvallendst is de veelheid aan ideeën, alsof de band zó veel vondsten had (van soul en jazz, krautrock en post-punk tot eightiespop) dat ze de liedjes ermee hebben opgetuigd als twaalf fascinerende kerstboompjes. Want: ‘We zijn nu eenmaal snel verveeld. We willen steeds iets anders.’

Nude Casino (dat al vóór verschijning jubelrecensies kreeg in het Britse DIY Mag en de Franse versie van Rolling Stone) verschijnt via het Amerikaanse Innovative Leisure, een label dat volgens Reek goed bij Iguana Death Cult past: ‘Ze zijn niet genrespecifiek. Ze hebben bossanova, rappers, een experimentele groep als BadBadNotGood, bands met een skate-achtergrond. Dat veelzijdige past wel bij ons. Ik ben gek op soul, disco, punk, jazz, tot George Michael aan toe. Dat laten we nu allemaal onze muziek laten binnensijpelen.’

Donderdag (in Rotown, Rotterdam) en vrijdag (Bitterzoet, Amsterdam) kunnen we horen hoe dat live uitpakt. Iguana Death Cult versterkte zich met de veelzijdige Jimmy de Kok (ex-Black Marble Selection) om de veelzijdiger sound op het podium gestalte te geven.

Een eervolle vermelding verdient, ironisch genoeg, ook schildersbedrijf Reek te Willemstad, de onderneming van vader Reek, tevens day job van zoon Jeroen. Tijdens het schilderen wil in de dynamiek tussen vader en zoon nog weleens een idee ontstaan.

Welke ideeën uit zijn platenkast en de muziek tijdens het ‘verven’ zoal het album binnendrongen? Jeroen Reek noemt drie concrete voorbeelden van Nude Casino’s eclecticisme.

Nummer: Tuesday’s Lament

Inspiratie: Hurricane van Bob Dylan

‘Ik vind Bob Dylan tof. Mijn pa kan er niet tegen. Die houdt van pop uit de jaren tachtig. Laatst zette ik tijdens het werk het Dylan-album Desire uit 1975 op. Na een tijdje stak mijn vader zijn hoofd om de hoek: Jeroen, mag die teringzeikerd nu alsjeblieft uit?

‘Maar toen had ik al een idee opgevat: ik wilde een keer een liedje schrijven zoals Hurricane, je weet wel, lang en met veel verhalende coupletten. Dat is Tuesday’s Lament geworden. Volgens mij heeft Hurricane elf coupletten, ik ben tot vijf gekomen. Geen slechte score. Ik wilde er zelfs een Hurricane-viool in hebben, maar daarin heb ik mijn zin niet gekregen.’

Nummer: Carnal Beat Machine

Bron: Step On van Happy Mondays en Love Man van Otis Redding

‘De Happy Mondays zijn gespecialiseerd in lullige, bijna kinderlijke melodietjes waar ze vervolgens hele vette dansnummers van maken. Percussie-intro, goede baslijn, melodietje op toetsen, funkgitaartje en hoor, je hebt dat Happy Mondays-effect: hoe je van een simpel popmelodietje iets vetters maakt.

‘In Carnal Beat Machine hoor je trouwens ook mijn liefde voor soul terug. Die stotterende staccatozang in het refrein, dat hortende, dat heb ik geleend van Otis Redding in Love Man.’

Nummer: Liquify

Bron: Club Tropicana van Wham!

‘Mijn vader vindt Wham! de allerbeste band ooit. Ik vind het ook geweldig. Niks guilty pleasure, gewoon vet, ook George Michael solo. Onze gitarist Tobias Opschoor stuurde mij een demo, zoals hij dat vaak doet. Tof liedje, maar het was echt een gitaarsong.

‘Dan sta ik te denken: wat kunnen we hiermee doen? Toen dacht ik aan Club Tropicana van Wham!, aan die toeters en belletjes, percussie, bongo’s, triangeltjes en weet ik allemaal wat. Zo is het een Caribisch feestnummer geworden.’

Hij grijnst: ‘Sommige oude fans schrikken misschien van Nude Casino. Ze kunnen gerust zijn: de volgende plaat wordt wéér totaal anders.’

Iguana Death Cult 

Nude Casino

Innovative Leisure.

Live: 31/10, Rotown, Rotterdam; 1/11 Bitterzoet, Amsterdam; 22/11 Ekko, Utrecht; 14/12 Pier15, Breda.

Gijs Groenteman gaat in onze illustere archiefkast in gesprek met mensen die hem hebben verwonderd. Rapper Pepijn Lanen, schrijver Paulien Cornelisse en kunsthandelaar Jan Six passeerden al de revue.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden