Recensie Dans

Op het dansevent voor aanstormend talent Here we live and now is genoeg te zien dat doet verlangen naar meer (vier sterren)

Parvaneh Scharafali etaleert zich als de ideale danseres: technisch, persoonlijk en onderzoekend. 

Parvaneh Scharafali in 'Brendon' (Here we live and now) Beeld Here we live and now / het stuk 'Brendon'

Here we live and now

Door: Korzo en NDT. Choreografieën: Antonin Rioche, Antonin Comestaz en Amos Ben-Tal. 15/11, Korzo theater, Den Haag. T/m 23/11.

Brandon (vier sterren)

30 (vier sterren)

The others (drie sterren)

Parvaneh Scharafali sprong er bij NDT altijd al uit. Ook nu, in de solo Brandon die onafhankelijk choreograaf Antonin Comestaz voor haar maakte, is ze de ideale danseres: technisch sterk, onderzoekend en persoonlijk. Bij haar kijk je niet naar een wezen dat mijlenver van de gewone sterveling afstaat door de fysieke toeren die het uithaalt, maar naar iemand als u en ik; verre van perfect of eenduidig.

Ze lijkt zich onbespied te wanen, zo op haar gemak en eigengereid leeft ze zich uit. Langs de achterwand, op de vloer, rond een klapstoel. Nu eens als grapjas, die van elke pas slapstick maakt, dan weer als dolende ziel, die aftast wie ze is en wat er aan (bewegings)potentieel in haar zit. Fijn is ook Comestaz’ aanwezige regie, met vette omslagen in licht en geluid.

Parvaneh Scharafali in 'Brendon' (Here we live and now) Beeld Here we live and now / het stuk 'Brendon'

Het jaarlijkse Here we live and now toont nog twee generaties Haagse dansmakers: de net gestarte Antonin Rioche en de gepokt en gemazelde Amos Ben-Tal. Rioche liet zich inspireren door bacteriën: de drie danseressen in het aardige The others lijken in hun hortende moves inderdaad getriggerd door iets waarop ze geen grip hebben.

Iets om naar uit te kijken in Julidans: de 60-minuten versie van 30. Over het tikken van de tijd gaat het. Ben-Tal creëert met vijf dansers in spijkerblauw heldere, spannende ruimtelijke constructies waarbij je je, mede door de afwisselend klassieke en elektronische muziek, steeds meer gaat afvragen welk organiserend principe hen stuurt. Is het iets machinaals of toch een innerlijk ritme?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.