Op de Paris Fashion Week is het slogan-T-shirt het toegangskaartje naar een groter publiek

Maar gelukkig is er in de mode ook nog ruimte voor schoonheid en ambacht

Naast T-shirts met slogans à 550 euro voor de Instajeugd toont Parijs ook kleding die niet hip is, maar wel mooi - en met de hand gemaakt. De Paris Fashion Week is in volle gang met mode voor de massa én de fijnproever.

Christian Dior. Beeld Team Peter Stigter

Dat deze week overal in de stad modeshows plaatsvinden, kan ook de meest argeloze Parijzenaar niet ontgaan. Want modeprofessionals kleden zich graag spectaculair aan zodra ze een show gaan bezoeken: zonder jas of op immens hoge hakken de deur uit terwijl het vriest, geen enkel probleem. Daarom loop ik vaak achter excentrieke uitgedoste types aan die op weg zijn naar een show, dat is vaak efficiënter dan kijken op Google Maps. Alles voor de foto, dat is tegenwoordig het devies. Op straat én op de catwalk.

Wie met één beeld duidelijk maakt waar-ie voor staat, krijgt geheid talloze likes. Kijk maar naar Christian Dior, die afgelopen dinsdag een show had in een zaal die van onder tot boven was beplakt met tijdschriftcovers van eind jaren zestig. Maria Grazia Chiuri is hun eerste vrouwelijke hoofdontwerper en zij buit haar positie uit door zich al een paar seizoenen lang op te werpen als aanvoerder van een nieuwe generatie feministen.

Christian Dior

Dat begon achttien maanden geleden met een wit T-shirt met het opschrift 'We should all be feminists' en kreeg dit seizoen een vervolg met T-shirts waarop teksten stonden als 'C'est non non non et NON' en 'youthquake'. Voor Chiuri is het slogan-T-shirt wat het New Look-silhouet eind jaren veertig was voor 'Monsieur Dior': het toegangskaartje naar een groter publiek. Dat zegt zowel iets over de tijdgeest als over de kwaliteit van beide designers. Mode is niet langer bestemd voor een elite van vermogende dames, ooit in mantelpak, maar een massaproduct voor de jeugd. Mode is Instagrammateriaal: dat hoef je Chiuri heus niet uit te leggen. Maar de vraag is waar de Dior-ontwerper echt voor pleit. Is ze serieus begaan met maatschappelijke problemen? Of is het omarmen van een nieuwe generatie vrouwen louter een slimme zet om de omzetcijfers van Dior omhoog te stuwen? Een beetje activist heeft toch geen T-shirt van 550 euro nodig om haar boodschap duidelijk te maken?

Overigens hingen in de showroom van Dior, vlak bij de winkel op Avenue Montaigne, ook gewoon mooie kleren. Zoals een patchwork denim jurk, een okergele lammy met de snit van een motorjack, een kleurrijke minirok, ook patchwork, een gebreid, harig vest en een doublebreasted geruit pak. Je zou het allemaal zo aantrekken, maar niet omdat het zo vernieuwend is of om er een statement mee te maken.

Christian Dior. Beeld Team Peter Stigter

Lemaire

Dan de show van Lemaire, woensdag in het Lycée Jules Ferry, een middelbare school in een prachtig gebouw uit begin 19de eeuw. Lemaire is het merk van Christophe Lemaire en partner Sarah-Linh Tran. Hun werk valt in de smaak bij de liefhebbers van Phoebe Philo, de ontwerper die een succes maakte van Céline en die dankzij haar sobere ontwerpstijl een cultstatus geniet bij de modieuze voorhoede.

Een volumineuze wollen jas tot op de enkels werd gedragen over een lang tuniekachtig overhemd en een spijkerbroek. Onder een wijd uitlopende rok zat een lange broek met een rij knopen ter hoogte van de enkel. Een wijde blouse over een strakke col met een rits. De kleuren waren getogen en de meeste outfits hadden meerdere laagjes.

Lemaire. Beeld Team Peter Stigter

Dries Van Noten

Lemaire maakt kleren voor vrouwen die meer waarde hechten aan kwaliteit dan aan een logo. Die zijn er nog genoeg. Ook ontwerper Dries Van Noten is groot geworden met mooie kleren zónder logo. Zowel Lemaire als Van Noten, die beiden nog steeds onafhankelijk zijn van grote geldschieters, verkopen voornamelijk kleding, terwijl menig modehuis juist geld verdient met de verkoop van parfums, tassen en andere accessoires.

Van Noten, die een zwak heeft voor mooie materialen, presenteerde onder meer fijne prints die waren gebaseerd op pentekeningen. Alsof de kleding backstage voor de show nog even snel was bewerkt met een ouderwetse Bic-pen. Dat zag er aantrekkelijk en ambachtelijk uit. Gelukkig is daar in de mode nog steeds ruimte voor.

Dries van Noten. Beeld Team Peter Stigter
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.