AlbumrecensieLove Goes

Op de nieuwe Sam Smith staan te weinig écht goede liedjes ★★★☆☆

Het derde album van Sam Smith had al eerder dit jaar onder de titel To Die For moeten verschijnen, maar de Britse zanger vond een verwijzing naar de dood in de titel in deze tijd niet gepast en koos voor het meer neutrale Love Goes.

Waarheen die liefde gaat? In zijn geval niet richting geluk. De elf liedjes (aangevuld met nog wat al verschenen singles als bonustracks) verhalen vooral van mislukkingen. Daar leent Smiths wat dramatische stem zich op zijn derde album uitstekend voor. Vanaf de eerste liedjes die we van hem hoorden, zoals Latch (2013) met dance-duo Disclosure en Stay With Me (2014), viel zijn krachtige soulvolle stem op.

Sam Smith leek voorbestemd in het voetspoor van Adele de weg naar de top van de mainstreampop te volgen. Maar daarvoor ontbreken ook op zijn derde album toch voldoende echt opvallende liedjes. Het best werken de rustige, sober begeleide nummers als Breaking Hearts en Forgive Myself. De klaterende elektronica waarmee hij zichzelf het liefst omringt, neigt te vaak naar bombast. En die vervorming op zijn stem heeft hij ook niet nodig. Sam Smith die het klein houdt werkt het best, al is zijn verdriet nog zo groot.

Sam Smith

Love Goes

Pop

★★★☆☆

Universal

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden