Recensie Pop

Op Dadcore brengt Mozes and the Firstborn de sterke punten van hun eerdere albums samen (drie sterren)

Amen is een van de mooiste liedjes tot nu toe. 

Dadcore - Mozes and the Firstborn.

Het Eindhovense Mozes and the Firstborn lijkt in de Verenigde Staten populairder dan hier. Terwijl hun derde, op het Californische Burger Records uitgebrachte album koud in de winkels ligt, is de gitaarband alweer aan een tientallen shows durende Amerikaanse tour bezig.

Op Dadcore brengt Mozes and the Firstborn een mooie combinatie van de sterke punten van de twee voorgaande platen. De puntige garage-meeblèrnummers van het zes jaar oude debuut hoor je terug zoals in het met Together Pangea gemaakte titelnummer, maar ook de wat meer ingetogen kant van de band zoals die op het drie jaar oude Great Pile of Nothing werd geventileerd, is niet verdwenen (Fly Out II).

Heel fraai klinkt de southern-rockharmonica in het melodieus sterke Baldy en fijn zijn ook de jarennegentigkoortjes à la Weezer in diverse nummers. Daar staan een paar zwakheden tegenover. Blow Up klinkt rommelig en waarom hebben Scotch Tape Stick with Me en We’re All Saints van die rare en vooral lelijke fade-outs?

Gelukkig is er dan wel Amen, een van de mooiste liedjes tot nu toe van Mozes and the Firstborn, om weer wat orde op zaken te stellen.

Mozes and the Firstborn: Dadcore. Label: Burger Records.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.