tv-recensieharo kraak

Op charme redt Moussaid zich overal doorheen in Mondo, maar soms moet ze wat quatsch doorprikken

Het programma wil je wereldbeeld kantelen en moet VPRO Boeken en Vrije Geluiden doen vergeten. Nee, het is geen kleine taak die de nieuwe cultuurtalkshow Mondo, elke zaterdagavond op NPO 2, zich stelt. De doelgroep is ook nog eens befaamd kritisch: liefhebbers van literatuur, film, toneel, muziek en beeldende kunsten.

De eerste aflevering nam vorige week een urgent en groot debat, politieke correctheid in de kunst, en probeerde dat vervolgens met eendimensionale vragen (‘Kan dit nog wel in deze tijd?’) en een stortvloed aan voorbeelden (The Irishman, Turks Fruit, The Lion King) terug te brengen tot iets behapbaars. Het woord ‘woke’ viel vaak.

Op de interessante antwoorden van schrijvers Arnon Grunberg en Philip Huff, rapper Akwasi en theatermaker Wieke ten Cate ging host Nadia Moussaid nauwelijks in met een kritische vervolgvraag. Ze moest door, er waren nog meer instartjes, meer items. Conclusie: eigenlijk kon alles nog, al ging artistieke vrijheid gepaard met verantwoordelijkheid. Kritiek is goed, censuur slecht. Duidelijk.

Zaterdag hield Mondo het iets kleiner en ging het over kwetsbaarheid in de hiphop, een prettig actueel onderwerp met rappers S10, Fresku en Sor. Iedere gast kreeg een blokje persoonlijk drama, het genre waarbij Moussaid het meest op haar gemak is. Ze probeerde respectvol te schakelen tussen een psychose, een ziek kind en gehoorproblemen.

MondoBeeld VPRO

‘Dat is een heel lang verhaal’, zei S10 op de vraag hoe ze op haar 14de in een psychiatrische inrichting was beland. Moussaid, lachend: ‘De korte versie!’ Tegen Fresku: ‘Je bent nergens zo persoonlijk geweest als op dit album.’ En: ‘Hoe is het om zulke persoonlijke dingen te delen?’

Na het hoofdthema en het rubriekje ‘De blik van’, waarin een kunstenaar vertelt over een kantelmoment, volgt een iets langer interview, de eerste twee afleveringen in het Engels. Zaterdag was de Venezolaanse schrijver Karina Sainz Borgo te gast, wier debuutroman Nacht in Caracas dit weekend vijf sterren in de Volkskrant kreeg.

Wellicht lag het aan de taalbarrière, maar zij verkondigde met grote gewichtigheid clichés als: ‘Ik geloof er echt in dat literatuur ons helpt om dingen te bevragen en om te begrijpen dat sommige complexe dingen niet zo simpel zijn als we denken.’ En: ‘Ik wil dat de lezer zich afvraagt: wat zou ik doen? Ben ik goed of slecht? Dingen zijn niet zwart-wit.’

VPRO Boeken werd vaak bespot om de ongemakkelijke promofilmpjes, het slome tempo, het gedateerde decor en de totaal niet mediagenieke schrijvers. In dat opzicht is Mondo een grote vooruitgang: de setting is glamoureus en flitsend, de optredens mooi belicht en gechoreografeerd, de insteek ambitieus en de kunsten worden gevierd met een groot enthousiasme.

Op charme redt Moussaid zich overal doorheen, maar als ze de doelgroep van liefhebbers wil aanspreken, in plaats van een verondersteld snel verveeld lekenpubliek, moet ze meer tijd nemen, meer grip krijgen op de materie en af en toe wat quatsch doorprikken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden