AlbumrecensieMark Ronson

Ook op zijn vijfde album eist Mark Ronson niet zelf de hoofdrol op ★★★☆☆

Mark Ronson, Late Night Feelings

Een van de grootste hits van 2018 was Shallow, de getrapte ballad uit de film A Star Is Born, gezongen door Lady Gaga en Bradley Cooper, en geschreven en geproduceerd door Mark Ronson, die er een Oscar, een Grammy én een Golden Globe mee won.

Zo blijft hij maar hits scoren, de Amerikaanse Brit, al realiseerde je je amper dat híj achter dat melancholieke Shallow zat. Vaker stroomt namelijk de dansvloer vol wanneer Ronson zich vertoont: denk aan Uptown Funk (2014) met Bruno Mars.

Hoewel zijn vijfde album Late Night Feelings de minder leuke kanten van een stapavond verkent (zie het gebroken hart op de hoes), is het weer hoofdzakelijk een feestplaat geworden waarop niet Ronson zelf de aandacht trekt, maar de vrouwen die zijn liedjes zingen: Lykke Li (de titelsong), Miley Cyrus (Nothing Breaks Like a Heart) en, verrassend leuk, indierocker Angel Olsen op een beat (True Blue).

Ronson-albums voelen aan als hitcompilaties met de voor- en nadelen van dien: altijd een paar dikke hits, maar ook een paar inwisselbare deunen en niet al te veel cohesie. Een album waarop Ronson zelf de hoofdrol opeist, blijft een toekomstwens. Hij is er goed genoeg voor.

Mark Ronson, Late Night Feelings

Pop

Sony

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden