Recensie

Onze jongens is sympathiek maar smaakt naar namaak

Onze jongens is een brutale en letterlijke nabootsing van succesvolle reclames, videoclips en filmscènes. De botte, Hollandse openheid maakt de film op zijn eige manier sympathiek, maar goed is Onze jongens niet.

Sixpacks in Onze jongens.

Er zit iets schaamteloos eerlijks in de platte stripperskomedie Onze jongens, Johan Nijenhuis' variant op films als The Full Monty (1997) en Magic Mike (2012). Die eerlijkheid schuilt bijvoorbeeld in de simpele lompheid van hoofdpersonage Jorrit (Jim Bakkum), die tijdens de aanschaf van een vergeten verjaardagscadeau voor zijn min of meer per ongeluk verwekte zoontje (Matheu Hinzen, een talent) aan de blonde verkoopster vraagt waar haar benen naartoe gaan 'als ze klaar zijn met werken'.

Het zit 'm ook in de scène waarin Jorrit voor het bouwbedrijf van kameraad Bas (Martijn Fischer) op een steiger staat te zwoegen pal voor een kantoorverdieping vol vrouwen die zich onmiddellijk aan zijn lijf vergapen.

Onze jongens (Komedie)
Regie: Johan Nijenhuis
Met: Jim Bakkum, Martijn Fischer, Sanne Vogel, Matheu Hinzen, Barbara Sloese
112 min., 81 zalen.

Ook het achtergrondverhaaltje is lekker simpel: het bouwbedrijf van Bas komt door concurrerende Polen minder makkelijk aan de bak, vrouwen zijn bovendien mondiger geworden en laten zich niet meer zo gewillig door bouwvakkers nafluiten ('Kijk voor je, eikel!'). Tijd om als man de rol van lustobject te spelen dus, als stripper. Die zal dan wel zijn droogneukmoves moeten perfectioneren en zijn borstkas moeten harsen om nog een rol van betekenis te spelen - voelt-ie die pijn ook eens. Die vrouw-manwisseling is hier een belangrijk deel van de grap: tijdens een eerste oefensessie beweegt Jorrit even geil op Satisfaction van Benny Benassi als de schaarsgeklede dames dat deden in de videoclip van die electropophit.

Onze jongens laat zich kijken als een brutale, expliciete en letterlijke nabootsing van bewezen succesvolle reclames, videoclips en filmscènes. De botte, Hollandse openheid waarmee dat gebeurt maakt hem op zijn eigen manier sympathiek. Toch valt die methode niet te verwarren met kwaliteit. Bakkum heeft natuurlijk charisma en een goeie kop, maar kan zich als acteur niet meten met Channing Tatum, hoofdrolspeler van Magic Mike. Het gebrek aan eigen ideeën, aan overtuigend spel ook, is op den duur voelbaar. Een uitstekend acteur als Martijn Fischer wordt te weinig of verkeerd gebruikt. En het potentieel pijnlijke en ontroerende subplot over Jorrits ongewenste vaderschap verliest het tegen het water dat in slowmotion over afgetrainde sixpacks sijpelt.

Onze jongens werkt als snelle fix, maar smaakt als namaak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden