FilmrecensieOnze jongens in Miami

Onze jongens in Miami draait om de stripscènes. Zijn die leuk genoeg? Vermakelijk in ieder geval ★★☆☆☆

Het is bewonderenswaardig hoe scenarist Anne-Louise Verboon keer op keer doodgewone gesprekken op doodsaaie locaties in minder dan geen tijd uit de hand laat lopen. 

Vanaf links: Juvat Westendorp als Thijs, Jim Bakkum als Jorrit en Malik Mohammed als Boris in Onze Jongens in Miami.

Laten we gewoon zeggen waar het op staat: wie naar Onze Jongens in Miami gaat, het vervolg op Johan Nijenhuis’ succesvolle stripperskomedie Onze Jongens, doet dat niet omdat ze zich afvraagt hoe het verder gaat met de relatie tussen aannemer Jorrit en zijn zoontje. Of omdat ze razend benieuwd is naar de liefdesperikelen van zijn beste vriend Bas. Of omdat ze wil weten hoe die ‘jongens’ in godsnaam in Miami belanden.

Welnee. De bezoeker komt om zich te verlustigen aan strakgespannen sixpacks en andersoortig afgetraind mannenvlees.

Als íémand dat begrijpt, is dat publieksmenner annex regisseur Nijenhuis (Costa!, Toscaanse Bruiloft, Rokjesdag). In Onze Jongens in Miami eindigt zo’n beetje elke scène dan ook in een strippartijtje. Het is bewonderenswaardig hoe scenarist Anne-Louise Verboon keer op keer doodgewone gesprekken op doodsaaie locaties in minder dan geen tijd uit de hand laat lopen. Acteur Jim Bakkum scheurt zijn overhemd open tijdens een gesprek bij de Belastingdienst; een bouwvakker onderbreekt zijn werk om in een Moschino-onderbroek capriolen uit te halen met opgerolde bouwtekeningen; bij onderhandelingen over de huurprijs staat al rap ook de Amerikaanse vastgoedmiljonair shirtloos zijn buikspieren aan te spannen.

Goed, we laten de voorspelbare verhaallijn, de vlakke personages, de suffe romantische subplotjes, de saaie mannenruzies die ook in een vloek en een zucht weer opgelost zijn, en het overbodige gedoe rondom dat zoontje dus even voor wat het is. Want waar het werkelijk om draait is dit: zijn die stripscènes léúk? Afwisselend genoeg om de aandacht er bijna twee uur bij te houden?

Het antwoord is: redelijk. De Nederlanders kunnen zich niet meten met de moves van Channing Tatum c.s. in de Magic Mike-films, maar dat wordt gecompenseerd door het plezier waarmee ze schaamteloos een amalgaam van Cola Light-reclames naspelen, of flarden van George Michaels iconische videoclip voor Outside.

Liefdevolle referenties, of goed afgekeken vakamusement? De mannenstrippers denken in de film in ieder geval nog een bijdrage te kunnen leveren aan de seksuele emancipatie van de vrouw, alsof The Chippendales of films als The Full Monty en Magic Mike nooit hebben bestaan. Een wonderlijke parallelle wereld, waar je bovendien een orgasme kunt krijgen simpelweg doordat Bakkum met ontbloot bovenlijf tegen je aan danst. We verkopen een droom, stelden ‘onze jongens’ in de eerste film. Als ze bedoelen: een vermakelijke, maar niet serieus te nemen fantasie, hebben ze gelijk.

Onze jongens in Miami

★★☆☆☆

Regie: Johan Nijenhuis

Met: Jim Bakkum, Eva van der Wijdeven, Martijn Fischer

115 min., in 120 zalen  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden