Ongrijpbaar en intelligent: het nieuwe album van Janelle Monáe is een viering van de seksuele vrijheid (****)

Muziek (r&b) - Dirty Computer

Die tweede stem in het openingsnummer (tevens titeltrack) van Janelle Monáes nieuwe album Dirty Computer; het lijken The Beach Boys wel. Geen vreemde gedachte, zo blijkt, want we horen dus écht de 75-jarige Brian Wilson zingen.

Janelle en Brian, het is een onwerkelijke combi, maar eigenlijk ook weer niet, want bij de zelfverklaarde science fiction-nerd annex studiogekkie Monáe (32) kan eigenlijk alles. Al sinds 2007 overschrijdt ze de grenzen van het genre waartoe ze voor het gemak gerekend wordt (r&b). Het maakt haar ongrijpbaar.

Haar derde album heeft vrouwelijke kracht en seksualiteit als thema. Pynk is een ode aan de vagina en dat geldt ook voor I Got The Juice (‘Go on girl and use that sauce!’), waarin ze zich meer dan ooit als rapper laat horen, op een golvende beat van Pharrell Wiliams.

Geen mainstream-artiest van dit moment klutst zo onnavolgbaar R&B, hiphop, funk, electro, rock, pop en avant-garde door elkaar als Janelle Monáe, die evenveel van James Brown als David Bowie houdt, evenveel van Janet Jackson als van Annie Lennox of Jimi Hendrix.

En van Prince natuurlijk, haar idool, aan wie ze zelden zo duidelijk muzikaal refereerde als in Make Me Feel, een van de vele sterke, intelligente songs op dit album, waarop ‘sexual bender’ Monáe strijdt voor seksuele vrijheid, maar die vooral ook wil vieren.

Dirty Computer

Janelle Monáe 

Bad Boy/Warner

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.