Bericht uit FrankrijkDaan Kool

Ongemerkt verviel ik in het nationale tijdverdrijf van de Fransen: hypochondrie

Bij de vele pharmacies komen al dan niet ingebeelde zieken ruimschoots aan hun trekken. Beeld Imageselect

Toegegeven, het is een rare tik: ik was mijn handen met afwasmiddel. Hoe die afwijking precies is ontstaan, weet ik niet. Waarschijnlijk was op een dag de handzeep op en wendde ik me noodgedwongen tot de gifgroene substantie (‘frisse limoen’) naast de gootsteen, om erachter te komen dat mijn handen daar hartstikke schoon van werden. Ze gingen er nog lekker van ruiken ook, dat wil zeggen, als je van frisse limoen houdt.

Bovendien doodt afwasmiddel bacteriën net zo goed als zeep. Toch?

Mispoes, bleek na tien seconden googlen. (‘Gewoon afwasmiddel is niet bacteriedodend, maar door de ontvettende werking spoel je de meeste bacteriën er wel mee weg.’)

De afgelopen weken trotseerde ik de haringen-in-een-ton-metro’s in de Parijse spits, ging ik doodgemoedereerd naar een wedstrijd van Paris Saint-Germain en struinde ik over de Salon d’Agriculture, de grootste boerenbeurs van Europa, zonder me ook maar een seconde zorgen te maken over ‘het virus’. Maar met het besef dat ik de bacteriën al die tijd alleen maar had weggespoeld, kwam er een abrupt einde aan dat laconieke schouderophalen.

Dat virus mag dan wel een virus zijn en niet worden verspreid door bacteriën, al die levende ziektekiemen op mijn handen voorspelden natuurlijk niet veel goeds. Ik voelde trouwens ook een naar kuchje opkomen.

Zo verviel ik ongemerkt in iets wat in Frankrijk zonder overdrijving een nationaal tijdverdrijf mag heten: hypochondrie. Zo vaak als Nederlanders over het weer mopperen, klagen Fransen over hun gezondheid. 32 procent van de Fransen denkt bij vage klachten een serieuze aandoening onder de leden te hebben. 13 procent denkt dat  ook zónder dat er sprake is van een potentieel symptoom.

De Fransen hebben veel vertrouwen in hun zorgstelsel, dat ze ten onrechte vaak voor het beste ter wereld houden, maar nu er een epidemie voor de deur staat, nemen ze toch maar het zekere voor het onzekere. Men is aan het hamsteren geslagen. Niet alleen in de supermarkt trouwens: vermoedelijk is Frankrijk het enige land waar ook in de boekhandels wordt gehamsterd. De verkoop van Camus’ La peste ging de afgelopen weken door het dak. Soms lijkt de literatuur hier net iets minder dood dan elders.

Helaas doden boeken geen bacteriën. (Wat overigens een van de weinige overeenkomsten tussen boeken en afwasmiddel is.)

Gelukkig komen alle al dan niet ingebeelde zieken in Frankrijk ruimschoots aan hun trekken. Het hele land staat vol met grote groene kruizen. Bij de pharmacie kun je bovendien veel meer krijgen dan bij de Hollandse apotheek. Hoestsiroop van het soort waarvan Amerikaanse rappers grootverbruikers zijn bijvoorbeeld, spul dat vanwege de sederende werking in Nederland al decennia geleden uit de handel is genomen. Zeg tegen een Franse apotheker dat je keelpijn hebt, en je gaat met drie doosjes antibiotica de deur uit.

Bij de pharmacie op de hoek kocht ik desinfecterende handgel, die dusdanig in trek is dat de prijs bij sommige onlinewinkels zeven keer over de kop ging, totdat de regering per decreet besloot dat een flesje van 100 milliliter maximaal 3 euro mag kosten. Nu loop ik net als mijn landgenoten en de rest van de ontwikkelde wereld rond met bacterievrije handen. Enige nadeel is de geur, die aan het ziekenhuis doet denken. Doe mij maar frisse limoen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden