Onevenwichtig rommeltje van Richard Kelly

THE BOX..

Het uitgangspunt van The Box is fascinerend. Op een dag staat er een mysterieuze doos op de stoep. Met een grote rode knop. Erop drukken betekent dat er ergens ter wereld iemand die je niet kent, sterft. Erop drukken betekent ook dat je een miljoen dollar krijgt.

Het overkomt het echtpaar Lewis (Cameron Diaz en James Marsden) in een keurige Amerikaanse buitenwijk in 1976. Precies zo’n wijk waar de apocalyps en onverklaarbare krachten op de loer liggen – volgens regisseur Richard Kelly, die dat in de culthit Donnie Darko (2001) al aantoonde.

Maar waar hij daar een man in een konijnenpak en een spel met tijd nog respectievelijk doodeng en intrigerend wist te maken, ontspoort The Box volledig als hij wat extra surrealistische elementen toevoegt aan het korte verhaal Button, Button van Richard Matheson (I am legend). Zelfs de meest hardcore Kelly-fan wordt op de proef gesteld met vloeibare portals, een man met een half gezicht, Sartre, bloedneuzen, ruimtevaart, behang met een bijna hallucinerende werking en zombie-achtige mensen. Erin meegaan helpt niet: de volstrekte absurditeit helpt al het sinistere van de film vroeger of later om zeep.

Gelukkig wordt de aandacht van de grootste gekkigheid afgeleid door de mooie vormgeving en dito camerawerk. Het dwingt bovendien respect af voor Kelly die ondanks een sterrencast en zijn eerder genadeloos neergesabelde Southland Tales (2007) zijn eigen krankzinnige weg blijft gaan. Uit het onevenwichtige rommeltje dat The Box is, valt nog steeds niet op te maken of hij nu geniaal is, of gek. En dat blijft, hoe dan ook, intrigerend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden