Review

Onderhoudende Romeo & Julia is niet verrassend anders

Ligthart Schenks bewerking is helder en fris, maar niet verrassend anders, opzienbarend of pijnlijk actueel. Ook de acrobatiek is fraai gestileerd; mooi om naar te kijken, maar niet dreigend.

Romeo en Julia door het Amsterdamse Bostheater.Beeld Ben van Duin

Julia Capuletti is nog geen veertien jaar, onschuldig en lief, maar ook wel een beetje verwend. Daar weet haar voedster alles van; sinds haar geboorte heeft ze het wicht nauwelijks uit het oog gelaten. Als Julia zich voorbereidt op het bal waar ze haar grote liefde Romeo Montecchi zal ontmoeten, is het dan ook de min die de opgewonden puber in haar jurk helpt.

Het is een leuke scène aan het begin van Romeo & Julia, de nieuwe zomervoorstelling in het Amsterdamse Bostheater. Julia (Yara Alink) neemt de toeschouwer meteen voor zich in, puur en vrolijk als ze is, en Camilla Siegertsz steelt meteen de show als gekke, wijze min; iets dat ze zal blijven doen, de rest van deze avond.

Regisseur Ingejan Ligthart Schenk van het Bostheater koos in het vierhonderdste sterfjaar van Shakespeare voor diens befaamde stuk over twee jonge mensen die hun prille liefde gedwarsboomd zien door een oude vete tussen hun families. Vooroordelen, eerwraak en nauwelijks controleerbare heethoofdigheid zijn thema's die Shakespeare vierhonderdtwintig jaar terug al aan de orde stelde. Iets dat het stuk nog steeds uiterst geliefd maakt, want noem een strijd, mondiaal of op microniveau, het speelt nog steeds.

Romeo & Julia. Theater. Het Amsterdamse Bostheater, TENT en de Veenfabriek. Vertaling en bewerking: Erik Bindervoet, Ingejan Ligthart Schenk. Regie: Ingejan Ligthart Schenk. 22/7, Amsterdamse Bos. Aldaar t/m 3/9.

Van visie is weinig terug te zien

Voor Ligthart Schenk gaat deze Shakespeare over wat er kan misgaan als mensen te dicht op elkaar wonen, zo zei hij in een interview met de Volkskrant: er is zijns inziens te weinig leefruimte. Dat zou kunnen natuurlijk, maar van die visie zie of voel je in de uiteindelijke enscenering weinig terug. Zijn bewerking (samen met vertaler Erik Bindervoet) is helder, de taal is prettig fris Shakespeariaans, het eindresultaat toegankelijk. Verrassend anders, opzienbarend of pijnlijk actueel - zeker niet.

Het Bostheater zocht dit jaar samenwerking met acrobaten van TENT Circustheater Producties, onder meer om de fysieke spanning die het verhaal ademt te benadrukken. Er staan inderdaad nogal wat licht ontvlambare types tegenover elkaar, maar de confrontaties die dat oplevert, zijn steeds fraai gestileerd; mooi om naar te kijken, van rauwe dreiging is evenwel geen sprake. De scène waarin ze de doodgewaande Julia naar een andere locatie verplaatsen, is een van de mooiste van de avond. De muziek van de Veenfabriek voegt daadwerkelijk een eigen, bijzondere dimensie toe, zoals je dat van dit muziektheatergezelschap ook gewend bent.

Tegen het decor van oude aviobruggen (bijdrage van jarige hoofdsponsor Schiphol) voltrekt zich dan het verhaal van Julia en haar Romeo. Onderhoudend. Geen happy end, natuurlijk, maar zo triest als verwoord in de slotacte voelt het toch weer niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden