Ondanks kekke slippertjes een ‘grande dame’ van de liedkunst

I let the music speak is de titel van zowel de nieuwe cd als van het begeleidende concert van de mezzo-sopraan Anne Sofie von Otter....

Dat de eveneens Zweedse Von Otter op haar nieuwe cd een hommage brengt aan de muziek van de Abba-componisten Benny Andersson en Bjørn Ulvaeus, is niet verwonderlijk; al eerder werkte ze samen met een popartiest, de Engelse singer-songwriter Elvis Costello. Met hem maakte ze de cd For the stars, waarop ze onder meer nummers zingt van Tom Waits en Brian Wilson.

Von Otter is in het universum van de klassieke muziek een wereldster; ze heeft gewerkt in de grote operahuizen met de grote dirigenten en wordt geroemd om haar interpretaties van Mahler en Monteverdi. En nu wil ze een brug slaan tussen de wereld van de klassieke muziek en die van de populaire cultuur.

Ter promotie van haar nieuwe cd gaf Von Otter zaterdag een eenmalig concert in het Utrechtse Vredenburg. Gek genoeg waren de Abba-nummers daarin ver in de minderheid. In een steeds opwindender wordend optreden maakte ze een reis door de 20ste-eeuwse Europese populaire liedcultuur. Ze zong in het Zweeds, Engels, Frans en Duits en zigzagde van Kurt Weill naar Charles Trenet, van Marlene Dietrich naar Elvis Costello. Van Abba zong ze slechts vier nummers (waaronder The winner takes it all en Money, Money, Money) en in de toegift een wonderschone versie van Like an angel passing through my room, het slotnummer van The Visitors, destijds gezongen door Frida.

Dat er relatief weinig Abba-hits te horen waren, was overigens niet zo heel erg. Want luisterend naar de cd valt op dat Von Otter weliswaar een groot bewonderaar van de groep is, maar niet zo goed raad weet met het interpreteren van dit ijzersterke repertoire. Sterker nog: ze maakt van Abba-hits als The day before you came en When all is said and done meer middle of the road-muziek dan Abba ooit gemaakt heeft.

Gelukkig put ze in haar repertoirekeuze ook uit het minder bekende werk van Andersson en Ulvaeus, zoals uit de musicals Chess en Kristina en uit het instrumentale werk. Hoogtepunt van zowel concert als cd is dan ook I walk with you, Mama, gezet op een instrumentaal nummer van November 1989, een solo-album dat Andersson maakte na het uiteenvallen van Abba. Over een dochter en een moeder die afscheid van elkaar moeten nemen en dat met gemengde gevoelens doen. Een indrukwekkende ballad, door Von Otter even dramatisch als meeslepend gezongen. I walk with you, Mama zal binnenkort op heel wat begrafenissen en crematies van betreurde moeders te horen zijn.

Begon Von Otters optreden tamelijk stijfjes en onwennig (haar microfoongebruik liet aanvankelijk te wensen over), gaande de avond kwam de diva los. In dit concert wilde ze overduidelijk een vlotte, met de zaal communicerende zangeres zijn, en dat is toch iets anders dan een recital geven. Maar na een spetterende tango-versie van Money, Money, Money werd het ijs gebroken en stuwde ze de Weill & Brecht-nummers uit Happy End en Mandaly op tot enerverend muziektheater, waarvoor haar stem zich perfect leent. Frivool-uitzinnig werd ze zelfs in Boum! van Charles Trenet, daarbij geholpen door een negenmans orkest dat haar al even frivool en superieur begeleidde.

Ondanks haar casual bijeengebonden kapsel en kekke slippertjes is en blijft Anne Sofie von Otter toch altijd een grande dame van de zangkunst. Die dat vervolgens nog eens onderstreepte in de derde en laatste toegift: een zonder microfoon en met louter pianobegeleiding ragfijn en loepzuiver gezongen Engels volksliedje. Uitmuntend, zoals dat in klassieke termen heet. Ofwel: heel erg gaaf.

Hein Janssen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden