Film

Ondanks goede vondsten is The Matrix Resurrections eerder recycle-beurt dan wederopstanding ★★★☆☆

Gelukkig vallen er genoeg fraaie details uit te pluizen, zoals de cijferreeksen die als groene dampdruppels over een spiegel glijden.

Kevin Toma
The Matrix Resurrections Beeld
The Matrix Resurrections

Oude roem en blauwe pillen, dat is waar gamebouwer Thomas Anderson (Keanu Reeves) op teert. Ooit maakte hij furore met zijn Matrix-trilogie, games die suggereerden dat de realiteit een volledig gemanipuleerd schaduwspel is. Vooral dankzij het eerste spel gingen generaties gamers nadenken over de werkelijkheid en de (on)vrije wil. Ook de visuals waren revolutionair: neem alleen al het bullet time-effect, waarbij het beeld zo vertraagd raakt dat je kogels met het blote oog door de lucht ziet glijden.

Tegenwoordig sleept Anderson zich verdoofd voort, niet in staat zijn eerdere succes te evenaren. Soms ziet hij glimpen van de wereld achter het raster, maar volgens zijn therapeut (Neil Patrick Harris) zijn dat paniekaanvallen. Tijdens de brainstormsessies voor The Matrix 4 zit Anderson er uitgeblust bij. In plaats van nieuwe baanbrekende ideeën, komt zijn team met clichés.

Ongetwijfeld verklapt cineast Lana Wachowski hier iets van de zorgen die ze zelf zal hebben gehad toen ze zonder zus Lily begon aan het langverwachte vervolg op hún Matrix-trilogie (1999-2003). Wat zou The Matrix Resurrections nog kunnen toevoegen? Van boodschapper Morpheus (Yahya Abdul-Mateen II) en rebel Bugs (Jessica Henwick) leert Anderson opnieuw dat hij in een neprealiteit leeft. Opnieuw duikt hij in het konijnenhol, opnieuw transformeert hij tot de messiaanse verzetsstrijder Neo. Wachowski, die het script schreef met Aleksandar Hemon en romanschrijver David Mitchell, beziet het allemaal met ironie en zelfspot.

En dan die koffiebar-scène waar Anderson eindelijk de vrouw aanspreekt die stiekem model stond voor Matrix-heldin Trinity (Carrie-Anne Moss): alsof de franchise opnieuw begint als romantisch drama. Misschien is The Matrix Resurrections dat ook, in de kern – verstopt onder vertrouwde filosofietjes, gecompliceerde verwikkelingen en wat matte actiescènes.

Ondertussen herkauwt de film veel fragmenten uit The Matrix (1999). Het klassieke moment waarop Morpheus Neo laat kiezen tussen de rode en blauwe pil, wordt een ritualistisch toneelspel met The Matrix als achtergrond-projectie, zodat Neo toen én nu parallel voor dezelfde beslissing staat, en ook de oude Morpheus (Laurence Fishburne) en de nieuwe elkaar spiegelen. Was die allereerste film dan zelf een Matrix-fabricaat?

Ondanks zulke vondsten en de fijne reünie van Reeves en Moss is The Matrix Resurrections eerder recycle-beurt dan wederopstanding. Gelukkig vallen er genoeg fraaie details uit te pluizen, zoals het blauwe brilmontuur van de therapeut, de cijferreeksen die als groene dampdruppels over een spiegel glijden, de wortel op Bugs’ shirt. En wanneer Neo en Trinity aan het eind roerloos aan elkaars hand in de lucht zweven, vindt Wachowski eindelijk het antwoord op de vroegere Matrix-magie: geen bullet time, maar verstilde tijd.

The Matrix Resurrections

Science fiction

★★★☆☆

Regie Lana Wachowski.

Met Keanu Reeves, Carrie-Ann Moss, Jessica Henwick, Yahya Abdul-Mateen II, Jonathan Groff, Neil Patrick Harris, Jada Pinkett Smith, Priyanka Chopra Jonas, Christina Ricci, Lambert Wilson.

148 min., in x zalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden