Recensie Theater

Ondanks de portie eigentijdse problematiek voelt de voorstelling van Troost & Zonen allebehalve zwaar (drie sterren)

Troost & Zonen Beeld Bart Grietens

Sukkels. Rommelaars. Middelmaat. Een zesje. Nee, een hoge pet hebben de mannen in Troost & Zonen niet van zichzelf op, en niet van elkaar. In dit nieuwe toneelstuk van Peer Wittenbols komen door onvoorziene omstandigheden een vader, zijn zoon en zijn twee kleinzonen weer bij elkaar. Tegen wil en dank, want ieder is zo zijn eigen weg gegaan, en die wegen hebben elkaar nauwelijks nog gekruist.

Gelukkig is theater de plek bij uitstek om dit soort families weer bij elkaar te brengen, en opgekropte emoties de vrije loop te laten. In Troost & Zonen – een productie van theatergroep Suburbia, in regie van Rob Ligthert – is dat nogal wat. Grootvader Otto (Aus Greidanus sr.) is oud en krakkemikkig en verdient wat bij als hulpsinterklaas; zoon Max (Peter Blok) is alleenstaand en heeft een geheime passie: hij hult zich graag in vrouwenkleding. Kleinzoon Jimmy (Xander van Vledder) doet louche zaken met China en is er destijds met het geld van zijn vader en broer vandoor gegaan. Die broer is Cas, werkzaam bij Vluchtelingenwerk maar tijdelijk ondergedoken omdat hij beticht wordt van seksueel grensoverschrijdend gedrag met een vluchteling van 17 jaar. Ziedaar de flinke portie eigentijdse problematiek die deze mannen kwelt. Wittenbols heeft dit aangevuld met terzijdes over asielzoekers, het failliet van de Nederlandse middenstand en de door sommigen gevreesde homeopathische verdunning.

Heftige onderwerpen, en toch voelt de voorstelling allesbehalve zwaar.

Dat heeft op de eerste plaats te maken met de schrijfstijl van Wittenbols, die nuchter is en af en toe buiten de alledaagse werkelijkheid treedt. Korte mooie zinnetjes, snelle schakelingen, pittige dialogen en droogkomische oneliners die gootsteenrealisme vermijden. Ook belangrijk: de acteurs spelen tegen de ellende in en vermijden al te grote dramatiek. Af en toe een uitval of ruzietoon, verder is het acteren gelaten en zelfs laconiek. Vooral Aus Greidanus blinkt uit in een terloopse manier van acteren. Mopperend, maar in de nabijheid van de dood ook heerlijk relativerend. Knap ook hoe Peter Blok van zijn travestiebehoefte geen clownesk nummer maakt. Hij bekijkt alles met lichte verbazing en gaat met vallen en opstaan zijn eigen weg.

Xander van Vledder is als Jimmy een engerd en nerd tegelijk, en speelt dat knap. Het interessantste personage is Cas, met zijn woede over het onrecht dat hem is aangedaan. In een prachtige monoloog doet Justus van Dillen uit de doeken waarom hij zo liefdevol met die arme jongen in het azc is omgegaan.

Troost & Zonen gaat ook over hoe vaders en zonen van drie generaties met elkaar en hun gevoelens omgaan. Tegen het eind worden te veel lijnen te lang uitgesponnen en valt de bodem onder de voorstelling een beetje weg. Dat is jammer.

Troost & Zonen van Peer Wittenbols door Theatergroep Suburbia, regie Rob Ligthert. 29/10, Schouwburg Almere. Tournee.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.