Ondanks alles wat Anniko van Santen op dagelijkse basis ziet, blijft ze nuchter. 'Het is gewoon werk'

Als presentator van Opsporing Verzocht wordt Anniko van Santen dag-in-dag-uit geconfronteerd met het lelijkste van de mens. Overvallen, berovingen, moord, verkrachting; voor Van Santen is het dagelijkse kost. Hoe ze het volhoudt? 'Ik denk dat ik sowieso wel goed ben in dingen wegrationaliseren. Dat is iedereen bij ons op de redactie. Het is een soort overlevingsmechanisme. Het is gewoon werk, en dat doe je zo goed mogelijk.'

Anniko van Santen Foto NO CANDY

'Ik zet die narigheid om in een enorme drive. Zo werkt het bij mij. Die trein gaat rijden en die gaat hard ook. Maar je wordt er niet vrolijker van, van dit programma. Als ik langer dan een uur in een auto rijd en er komen zielige liedjes voorbij, dan ga ik huilen. En hard ook.'

Het is vooral de willekeur van de misdaden die het zo angstaanjagend en gruwelijk maakt, vindt Van Santen. In een interview met Volkskrant Magazine noemt ze de zaak van Anne Faber, die heel Nederland wekenlang in zijn greep had en die van Djordy Latumahina, de 31-jarige DJ die vorig jaar oktober in een parkeergarage in Amsterdam West in bijzijn van zijn vriendin en hun 2-jarige dochter werd doodgeschoten. Het bleek om een vergissing te gaan; de daders hadden de verkeerde. 'Het blijft bizar dat je op beveiligingsbeelden ziet dat, een half uur nadat ze de verkeerde hebben doodgeschoten, die drie mannen ergens in Hoofddorp weg wandelen.'

Ondanks alles wat ze op dagelijkse basis ziet, blijft Van Santen nuchter. Ze is niet iemand die thuis alle deuren en ramen hermetisch sluit. 'Ook omdat ik bijna fatalistisch instelling heb dat als mensen echt kwaad willen, ze dat wel doen. Maar ik ben door het programma wel hysterisch bezorgd over mijn kinderen.'


Het gehele interview met Anniko van Santen

Anniko van Santen presenteert al twaalf jaar het tv-programma Opsporing Verzocht, maar ze wil zich niet verdiepen in de criminele wereld. Lees hier wat haar het afgelopen jaar het meest aangreep.

Twaalf interviews om 2017 mee af te sluiten
Thierry Baudet leest al jaren geen kranten meer. Lose Yourself van Eminem is het lijflied van Anniko van Santen (Opsporing Verzocht). En Neelie Kroes snijdt dikke boeken doormidden, omdat dat makkelijker leest. Met twaalf personen die hun stempel op het jaar hebben gedrukt blikken we terug op 2017, én kijken we vooruit.