Once I Was An Eagle

Hier is zich een majestueus oeuvre aan het vormen, met als afzender een jonge vrouw, die we de Joni Mitchell van haar tijd mogen noemen

Menno Pot

17 jaar was de Engelse Laura Marling toen ze haar debuut Alas, I Cannot Swim (2008) opnam, een mooi klein gehouden folkplaat die van een uitzonderlijk talent getuigde. Sindsdien overtrof ze zich op elk nieuw album, zodat je daar bij het verschijnen van nummer vier, Once I Was an Eagle, haast niet meer van uit durft te gaan: ze zal toch niet wéér beter zijn geworden?

Wel dus. Niet alleen heeft Marling, die begin dit jaar naar Los Angeles verhuisde, haar meest hermetische collectie songs tot dusver geschreven (de eerste vier vloeien naadloos in elkaar over tot een machtig liefdesvierluik), ze is ook expressiever gaan zingen en gitaarspelen. Met producer Ethan Johns schaafde ze aan een consistent geluid dat de cohesie nog vergroot.

Haast ongemerkt heeft Marling zich ontwikkeld van een meisje dat onnadrukkelijke folkverhaaltjes over liefde zingt tot een vrouw die het woord durft te nemen en vaak intens persoonlijk verhaalt.

Meerdere keren verwijst ze naar haar gestrande relaties met muzikanten als Charlie Fink (Noah And The Whale) en Marcus Mumford (Mumford & Sons), die in Engeland breed werden uitgemeten. Ze is geen makkelijke tante en ze weet het: 'When we were in love/ I was an eagle/ and you were a dove.' Hier is zich een majestueus oeuvre aan het vormen, met als afzender een jonge vrouw, nog altijd pas 23, die we de Joni Mitchell van haar tijd mogen noemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden