FestivalLowlands

Onbekende namen stelen show op eerste dag Lowlands

Programmering legt focus op nieuw talent.

Publiek van De Jeugd van Tegenwoordig tijdens de eerste dag van de 26e editie van muziekfestival A Campingflight to Lowlands Paradise.Beeld ANP

Eén bezoeker van het tentenkamp te Biddinghuizen gaat Lowlands 2018 nooit meer vergeten. De Britse countryzangeres Jade Bird – 20 jaar oud, net iets meer dan anderhalve meter hoog – speelt met alleen een joekel van een witte gitaar in tent Lima, vroeg op de openingsdag. Lastig, zo’n vroege show voor een vrij onbekende zangeres zonder hits.

Maar dat gaat op Lowlands toch anders. Na een nummer of drie klapt de tent uit elkaar. De gitaarritmes worden keihard en massaal meegeklapt, en Jade Bird kijkt alsof ze water ziet branden. Lekker gretig publiekje, zal ze hebben gedacht.

Het is kenmerkend voor Lowlands. Echt waanzinnig veel enorme hoofdacts staan er dit jaar niet op het programma, maar het publiek lijkt steeds nadrukkelijker op zoek naar de kleine, verrassende acts, namen die net zijn komen bovendrijven in de afspeellijsten, en die je in Nederland misschien zelfs voor het eerst op een podium kunt zien.

De Britse rapper Little Simz krijgt ook al zo’n mooi onthaal in de grote tent Heineken, net als waarschijnlijk alle hiphop dit jaar – een van de belangrijke pijlers onder de 26ste editie. Haar raps zijn strak en scherp, net als het slagwerk van haar drummer, maar tracks als God Bless Mary – een ode aan haar buurvrouw die nooit de politie heeft gebeld wegens geluidsoverlast – drijft op golvende en toegankelijk zoemende jazzvibes door de tent. Een prima aftrap voor het uitgebreide hiphopaandeel op Lowlands.

Maar tussen alle voorgefabriceerde beats en andere elektronica die het popgeluid van 2018 domineren door, biedt het Lowlandsprogramma vrijdagmiddag meteen al een paar gitaarbands om de wat traditionelere rockers onder de bezoekers tevreden te stellen. Rolling Blackouts Coastal Fever is al vroeg op de dag zo’n band die meevoert met snerpende gitaarsongs. Wat een weelde ook, drie fel zingende gitaristen. Ook deze Australische band krijgt het publiek goed mee. Alweer tot lichte verbazing van de band zelf, die als beloning een in heerlijk gitaargedreun uitmondend nummer French Press speelt.

De liefhebber van puntige gitaarliedjes spoedt zich dan onmiddellijk een tent verder voor de schreeuwpunk van het ook al Australische Amyl and the Sniffers. Veel energie, een innemend brullende Amyl, maar helaas wel erg weinig liedjes die blijven hangen. Al werkt dit blokje hakken wel weer prima als opmaat voor het zwaarmoedigere, maar zeer gedreven Protomartyr. Niet de meest vernieuwende, wel een van de meest meeslepende gitaarbands van het moment. Zo schiet Lowlands op de openingsdag al heen en weer tussen de popgenres. Het wordt een mooie jaargang.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden