FilmrecensieFahim

Onbedoeld heeft feelgoodfilm Fahim een cynische boodschap ★★★☆☆

Assad Ahmed (links) als Bengaals schaakwonder en Gérard Depardieu als de baas van de lokale schaakvereniging.

Een verblijfsvergunning? Dat kan wel een jaar duren, krijgen de Bengaalse Fahim en zijn vader te horen in het Franse asielzoekerscentrum. ‘Tenzij je een beroemde atleet bent’, voegt de vluchtelinge die ze wegwijs maakt eraan toe. In dat geval gaan de deuren een stuk makkelijker open.

Een atleet is Fahim niet, en beroemd evenmin, maar hij is wel goed in schaken. Heel goed zelfs. Dus klopt hij om de tijd te doden aan bij de lokale schaakvereniging, die gerund wordt door de grommerige Sylvain. ‘We spreken hier Frans en ik zit vol’, is ongeveer het eerste dat hij tegen het goedlachse jongetje zegt.

Dit maakte regisseur Pierre-François Martin-Laval van het waargebeurde verhaal van schaakmeester Fahim Mohammad: een typisch hartverwarmend Frans drama, vol ups en downs, over twee tegenpolen die naar elkaar toe groeien. Een film die à la de publiekshit Intouchables aantoont dat culturele en persoonlijke verschillen kunnen worden overwonnen als je maar tijd met elkaar door brengt, noodgedwongen desnoods. Grote problemen zijn oplosbaar op individueel niveau. Dat voelt lekker geruststellend.

In het komische drama Fahim werkt het óók omdat kindacteur Assad Ahmed onweerstaanbaar charmant is, en zo heerlijk contrasteert met beroepsbrombeer Gérard Depardieu. Ondertussen dwingt regisseur Martin-Laval de blik nonchalant op de zaken waarvoor de mens doorgaans liever geen oog heeft: de tentenkampen aan de randen van de Franse steden; de mens achter de verkopers van rozen en sleutelhangers van de Eiffeltoren.

Zo slim als hij schaken interessant en zelfs spannend weet te maken voor de leek, zo rommelig zijn de flashbacks  gemonteerd die het verhaal van Fahim moeten verduidelijken. Ze vallen uit de lucht alsof het vluchtverhaal nu eenmaal een moetje was, onderschikt aan al de rest. En dat heeft een merkwaardig effect. Want natuurlijk gaat Fahims schaaktalent hem helpen bij het verkrijgen van een verblijfsvergunning, meer dan alles wat hij heeft meegemaakt. Of dat nu Martin-Lavals bedoeling is of niet: het benadrukt de willekeur, dat een vluchteling met een exceptioneel talent wél een kans krijgt op een beter bestaan, en een ander niet. Dat is stiekem een behoorlijk cynische boodschap om een feelgoodfilm mee te eindigen. 

Komisch drama

Fahim

Regie Pierre-François Martin-Laval

Met Gérard Depardieu, Assad Ahmed

108 min., in 41 zalen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden