Onaangename alcoholliederen met rendiergewei op het hoofd

Good Good Very Good door BAK-Truppen / L & O Amsterdam. De Brakke Grond, Amsterdam, 27 november. Herhaling: 29 november....

Het einde van Good Good Very Good komt nogal plotseling en het applaus komt dan ook aarzelend op gang. Nou al afgelopen? Het begon net wat te worden. Heeft de BAK-Truppen de toeschouwers dan te weinig te bieden? Het antwoord is ja, maar dat zal niemand verbazen die het werk van de vreemde Noorse theatergroep een beetje kent. De BAK-Truppen doet veel te weinig, maar wel heel consequent.

Het begin van Good Good Very Good is net zo verwarrend als het einde. Dat begin is namelijk zo minimaal, dat het heel lang de vraag is of de voorstelling eigenlijk wel begonnen is. Het zaallicht is aan en in de Expozaal van De Brakke Grond is een bar neergezet die uitnodigend open blijft. Het publiek, dat aan tafeltjes zit, blijft gezellig doorkletsen en doordrinken. Dat lijken de spelers alleen maar aan te moedigen. Ze dansen tussen de tafeltjes door en in het minimale, knalrode decortje. Maar dat doen ze meer voor zichzelf dan voor het publiek. Als ze in het decor dansen, verschijnt hun beeltenis aan de andere kant van de zaal op een groot videoscherm. Naast dat scherm staan de spelers teksten te zingen op non-stop synthesizermuziek.

'Songs for alcoholics' is de titel van het eerste deel. Aangenaam vrijblijvend, zoals eerdere voorstellingen van de BAK-Truppen. En zoals het werk van Love & Orgasm, de groep van ex-lid Hans-Petter Dahl die zich deze keer bij de Noren heeft gevoegd .

Na de pauze, die niet zoveel verschilt van dat eerste deel, verandert er wat. De aandacht concentreert zich op het decortje, waar de spelers zich formeren in wonderlijke, vluchtige taferelen. Bij een geluidsband van een gewelddadige B-film mimen ze dat ze neergeschoten worden. Vuisten gaan de lucht in. Eén van de spelers staat minutenlang stil met een rendiergewei op het hoofd . Er worden wapens gesneden uit hout, iemand speelt op een oud Laps instrument en er wordt een Chinese parasol rondgedraaid.

Het maakt allemaal deel uit van een ludieke solidariteitsactie. De spelers verklaren zich solidair met het oorspronkelijke volk van Lapland én met de Chinezen. Wat de twee volkeren met elkaar gemeen hebben, is niet duidelijk. Misschien zijn ze allebei even exotisch voor de moderne Noren. Of zijn de Chinezen erbij gehaald om de actie iets onzinnigs te geven, en gaat de voorstelling eigenlijk over het verlangen naar zoiets ouderwets en degelijks als een solidariteitsactie. Geestige videobeelden laten zien hoe de leden van de BAK-Truppen in China rondlopen met borden waarop alleen maar staat: 'We agree'. Het tegendeel dus van een demonstratie.

Maar de vrijblijvendheid uit het eerste deel is verdwenen. Je krijgt het onaangename gevoel veel van de intelligente verwijzingen te missen. 'Ik weet waar het over gaat', zei een van mijn tafelgenoten: 'als je teveel alcohol drinkt, krijg je hele rare beelden.' Wie daarmee tevreden is, heeft een leuke avond. Wie meer inhoud verlangt, wordt teleurgesteld.

Marijn van der Jagt

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden