‘On sellainen ihmisen mieli’

Pierre Kartner in Lyriek op maat over ‘Het kleine café’. ‘Je weet niet alles. Misschien bestaat er wel een versie op zijn Srilankaans, met de vermelding dat het een eigen compositie is. Het is niet bij te houden...

‘Je weet niet alles. Misschien bestaat er wel een versie op zijn Srilankaans, met de vermelding dat het een eigen compositie is. Het is niet bij te houden. Elke drie maanden zo’n beetje verschijnt een nieuwe uitvoering. We denken dat Het kleine café in vijftig talen is verschenen. Het kunnen er ook veertig zijn.’

The red rose café. My favorite café on the harbour. Die kleine Kneipe. Le café de la rue d’Amerique. Le café des trois colombes. Den lilla krogen darnere vid hamnen. On sellainen ihmisen mieli.

‘Het zijn niet de minste artiesten. Engelbert Humperdinck, Peter Alexander, Mireille Mathieu, Hospodka Znama, de Poolse Lee Towers. Zeker tweehonderd. Een evergreen. Ik hou erg van de versie van Joe Dassin. Er is een opname van een concert in l’Olympia in Parijs. Daar zegt Dassin: er is een Nederlander die een chanson kan schrijven: Pierre Kartnér! En dan zingt hij Het kleine café.

‘Het is in elke vertaling het café gebleven. Het is bijvoorbeeld nooit een kerkje geworden. Nee, zo’n kroeg, waar je anoniem kunt zijn, die geborgenheid biedt; dat is universeel. Alleen Opa Dreyer, de André van Duin van Duitsland, heeft er Das kleine Häuschen van gemaakt. De wc. Nee, daar maak ik me niet druk over. Een uitwas, zoiets. Pas als er in de tekst iets van die grote boef Hitler voorbij zou komen, kom ik in het geweer.

‘De internationale doorbraak kwam toen Peter Alexander er wat mee wilde doen. Michael Kunze, de Seth Gaaikema van Duitsland, maakte de vertaling. Groot-Brittannië en Frankrijk volgden.

‘Ik maak zelf een ruwe omzetting naar het Engels of Duits. Ik wil graag dat ze in de buurt blijven, meegaan in het avontuur. Maar daarna komt de eigen interpretatie van het land. In Het kleine café komt een hardgekookt ei voor, dat kun je er bestellen. Kunze heeft daar Würstchen mit Kraut van gemaakt. Prima.

‘Ik controleer wel, maar niet nauwgezet. We werken met personen die we vertrouwen. Ik geloof niet dat ik ooit heb ingegrepen. Soms komt er iets voorbij waarvan ik denk: hé, mooi. Beter misschien wel. Zoals in de vertaling van Don Black. Die werkte met Frank Sinatra, met Michael Jackson. Hier: The girl with green eyes in the Rolling Stone shirt doesn’t look like she works on the land. Of: the poet won’t write any verses tonight, he may sing a sweet serenade. Dat past prachtig.’

The Smurfsong. Das Lied der Schlümpfe. La chanson desSchtroumpfs. Smurfensangen. La canzone dei Puffi.

‘Deze versies van Het Smurfenlied heb ik zelf uitgevoerd. De vertalingen had ik bijna ook zelf kunnen doen. Het is simpel, bijna één op één. De waterkraan blijft een watertap, is een wasserhahn. En waarom zijn de smurfen klein, omdat jullie groter zijn, dat is een verhaal, hoor. Daar kun je niet omheen. Maar banale fouten zijn zo gemaakt. Ik schreef voor Peter Alexander een keer de zin Er sitzt auf Rosen. Het was een letterlijke vertaling. Hij belde op. Hij begreep het niet. Zit hij op bloemen? Nee, zei ik. Iemand heeft de loterij gewonnen, dat gevoel. Ah, zei Peter, je bedoelt Auf goldenen Bergen! Altijd uitkijken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden