Boeken Omslag

Omslag: hoe verbeeld je een viervoudige moord?

Hoeveel narigheid wil je zien op een boek dat een bloedbad reconstrueert?

Truman Capote: In koelen bloede. De Arbeiderspers; € 22,50. Beeld rv

Ontwerper S. Neil Fujita vond dat één druppel genoeg was. Op de eerste druk van In Cold Blood, Truman Capotes non-fictieroman uit 1966 over de viervoudige moord op een vroom boerengezin in Kansas, zette hij een bebloede hoedenpin, als de vlijmscherpe maar toch discrete verbeelding van een ijzingwekkende daad.

Truman Capote: In koelen bloede. De Arbeiderspers; € 22,50. Beeld rv

De auteur stemde in met die ene druppel. Hij liet de afbeelding zelfs nog wat temperen. Op zijn verzoek veranderde Fujita het heldere rood van zijn eerste ontwerp in donkerpaars – de kleur van geronnen bloed klopte volgens de auteur beter met de aanblik van de plaats delict.

Truman Capote: In koelen bloede. De Arbeiderspers; € 22,50. Beeld rv

David Pelham wilde wél bloed zien. Voor de pocketeditie in 1970 verving de befaamde Penguin-art director (denk aan de eenoog op A Clockwork Orange) de O’s in de titel en auteursnaam door bloedspatten; een joekel van een blikvanger, waarin je in de weggemaakte O’s ook de vier slachtoffers van de moordpartij kunt zien.

Truman Capote: In koelen bloede. De Arbeiderspers; € 22,50. Beeld rv

Megan Wilson, art director van Vintage Books (mede verantwoordelijk voor een schitterend trompe-l’oeil op Capotes Breakfast at Tiffany’s), ging in 2012 de andere kant op: een foto van William Eggleston van een roerloos – voor wie wil: van God verlaten – panorama waarin het onvoorstelbare zich ­afspeelde, een Amerikaanse variant op ­Armando’s schuldige landschap.

Truman Capote: In koelen bloede. De Arbeiderspers; € 22,50. Beeld rv

Ook andere ontwerpers hielden afstand van de gruwel. Voor Penguin gebruikte Jim Stoddart in 2009 een zwart-wit landschap, met de omineuze, aan een boom gespijkerde vermaning: ‘Christ Died For The Ungodly.’

Een soortgelijke keuze maakte Jan van ­Zomeren voor de dertiende druk van In koelen bloede (vertaling Thérèse Cornips, eerste druk 1966): een eenzame windmolen bij een boerderij. De extra lading – al voor Capotes boek was het drama in Kansas voorpaginanieuws – zit in het vette kapitale font met ­afgeschuinde hoeken. ‘Ik wilde het geheel iets krantenachtigs en iets Amerikaans geven’, zegt Van Zomeren. ‘De American Captain heeft dat allebei.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.