Omar Sharif, méér dan een krijgsheer

Omar Sharif, 's werelds meest vermaarde Arabische acteur, overleed vrijdagmiddag op 83-jarige leeftijd in een hospitaal te Cairo aan een hartaanval. De in Alexandrië geboren Egyptenaar werd in 1962 één klap wereldberoemd dankzij zijn rol als krijgsheer te kameel in Lawrence of Arabia.

Omar Sharif in Lawrence of Arabia.Beeld ANP Kippa

'Omar Sharif, wat is dat voor een naam? Ik noem je Fred' - met die woorden verwelkomde de Ierse hoofdrolspeler en drinkebroer Peter O'Toole zijn Egyptische medespeler op de set van de epische avonturenfilm. De twee deelden een tent en vele flessen whisky tijdens de maandenlange opnamen in de woestijn, en werden vrienden voor het leven.

Sharif, die een Oscarnominatie kreeg voor zijn rol, was allereerst gecast om zijn uiterlijk en kennis van de Engelse taal, maar de Britse cineast David Lean was uitermate content met het spel van de in eigen land al gevierde Egyptische acteur. Sharif was robuust knap, met een zowel charmant als streng voorkomen en donkere ogen waarin vaak een vleugje spot opdook. Een ideale leading man, zo bleek toen Lean hem vervolgens vroeg voor de titelrol in de klassieke verfilming van Boris Pasternaks roman Dokter Zhivago. Hollywoodstudio's lijfden hem in en presenteerden hem als grote ster - een zeldzaamheid voor een acteur uit het Midden-Oosten.

(Tekst loopt door onder video.)

Omar Sharif in 2008.Beeld afp

Islam

Sharif werd in 1932 geboren als Michel Demitri Chalhoub, zoon van een vermogend houthandelaar die vanuit Libanon naar Egypte trok. Een katholiek gezin met connecties: Sharifs moeder speelde kaart met de Egytpische koning Faroek, zo memoreerde de ster in zijn autobiografie. De acteur bekeerde zich op latere leeftijd tot de islam, vanwege zijn huwelijk met steractrice Faten Hamama, tegenspeelster in zijn eerste speelfilm.

Sharif speelde in meer dan honderd speelfilms en trad diverse malen op in de rol van woestijnprins, maar zag zich bij de rolkeuze niet beperkt door zijn afkomst of uiterlijk. Hij was zowel Che Guevara (Che!) als Dzjengis Khan (Genghis Khan), Duitse officier (The Night of the Generals) en gesoigneerde Joodse pokerspeler in de romantische musical Funny Girl (1968). Die film, het filmdebuut van Barbara Streisand, bracht Sharif in conflict met de Egyptische pers: waarom flirtte hun ster met die pro-Israëlische zangeres?

Omar Sharif in Doctor Zhivago.Beeld ap
Beeld afp

Bang

In 2009 sprak Sharif op het filmfestival van Venetië vrijuit over zijn carrière: het grootste deel van zijn professionele leven was hij 'bang' was geweest, als enige Arabier in Hollywood. 'Ik was de enige moslim tussen heel veel joden. Dat vormde een gevaar voor mij, van twee kanten. Niet alleen in Hollywood werd scherp op me gelet, maar in Egypte ook. Dus hield ik mijn mond maar dicht.'

Na een goede tien jaar aan de top droogden de kwalitatief hoogstaande rollen op, en trad Sharif op in sliert minder succesvolle titels. Zijn goklust speelde daarbij een rol: de acteur verspeelde kapitalen in casino's en nam noodgedwongen lukraak rollen aan. Zonder werk zat hij nooit: hij was een bleef een ster. Sharif scheidde van de vrouw die hij altijd zou blijven omschrijven als de liefde van zijn leven en leidde een vrijgezellenbestaan in dure hotels. Als hij het wereldnieuws haalde, ging het vaak om bijzaken: de kopstoot die hij uitdeelde aan een agent in een Parijs casino. Eerherstel kwam met het drama Monsieur Ibrahim (2003). Als Turkse winkelier die zich over een Joods jongetje ontfermt, speelde Sharif een van zijn fraaiste late rollen, in Frankrijk bekroond met een César. Vorige maand maakte zijn enige erkende zoon (hij verwekte er meer) bekend dat Sharif aan Alzheimer leed: 'Hij vergeet veel, maar hij weet nog wel dat hij een beroemd acteur is.'

Beeld getty
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden