TV-recensie Frank Heinen

Olcays mea een beetje culpa was dunnetjes

Dinsdagavond. Tijd voor RTL Boulevard, de parallelle wereld die ooit door Albert Verlinde zelf is geschapen, in vijf werkdagen, tussen half zeven en half acht.

‘Even wat anders eerst,’ zei Marieke Elsinga. Haar gezichtsuitdrukking versprong van ‘Blij babynieuws’ naar ‘Natuurramp’.

Ha, Olcay Gulsen, specialist in modezaken – behalve als het de hare zijn. Een dag eerder was Gulsen nogal uit de bocht gevlogen aan de desk waar iedereen bij voorkeur in de middle of the road blijft. In een item over Nikes nieuwe ‘curvy paspoppen’ was Olcay maandag lekker losgegaan. Een frappante keuze, vond Olcay het, van Nike. Ze begon nog met uitleggen dat je mensen natuurlijk niet mocht ‘uitsluiten om een maatje meer’, en sloot vervolgens mensen uit om een maatje meer. Het leek haar trouwens sterk dat iemand van dergelijke proporties... Nou ja, die zin maakte ze maar even niet af. Caroline Tensen deed ook een duit in het zakje: ‘Wil je, als vrouw, als je zo zwaar bent, dan al meteen in zo’n outfit...?’ Het was dat Peter R. de Vries en Ronald Molendijk – de Laurel & Hardy van het moderne feminisme – wat verbijsterd tegensputterden, anders waren Tensen en Gulsen vast nog even doorgegaan. Want wil je, als vrouw, als je zo zwaar bent, überhaupt wel naar buiten? Kun je je afvragen.

Een dag (en een hoop gedoe) later speelde het Gulsen-carillon een ander deuntje. Ze was zelf ook gefatshamed en ze hield juist ontzettend van vrouwen. ‘Ik wil achter ze staan, naast ze staan, voor ze staan.’ Daarna volgde de golden oldie van alle Mensen Die Iets Stoms Zeggen Op TV: als het publiek het vervelend vindt, vind ik het ook vervelend en bied ik daarvoor mijn excuses aan. Boulevards voor: ‘Ik betreur alle ophef’. Olcays mea een beetje culpa nam twee minuten in beslag. Daarna ging men weer over tot de orde van de roddeldag.

Er zaten veel boeiende details aan dit voornamelijk door oninteressante types bevolkte relletje. Zo werd duidelijk hoe moeilijk het is om als programma de kloof naar gewone mensen te dichten als je presentatoren zo weinig gewone mensen tegenkomen dat ze geloven dat normaal uitziende mensen een soort freaks zijn. En ook hoe ingewikkeld het is onomwonden te stellen dat je collega iets achterlijks heeft gezegd als die collega naast je staat – en je zelf niet Peter R. de Vries heet. En hoe ingewikkeld het is oprecht te blijven overkomen, terwijl je tegelijk je minder fraaie opinies binnenhoudt.

Het meest fascinerend vond ik het woordje ‘al’ in Tensens tussenkomst. Kennelijk zit het zo: als je dik bent, sport je om dun te worden en als je dun bent, sport je om dat te blijven. Maar misschien is het – voor mensen die opereren in een wereld die inhoudelijk even dun is als de mensen erin – lastig voor te stellen dat er andere redenen bestaan om te bewegen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden