Oh My God, Charlie Darwin

Mooizingen én stevig rocken * * * *

Na in eigen beheer twee platen uitgebracht te hebben, ziet het Amerikaanse trio The Low Anthem hun album Oh My God, Charlie Darwin nu wereldwijd verspreid worden.
In de VS op Nonesuch en in Europa op Bella Union, dat vorig jaar zo goed scoorde met Fleet Foxes. Dus duiken vooral in de Britse media vergelijkingen tussen de twee tussen Fleet Foxes en The Low Anthem op.

Niet vergezocht overigens, want zeker in het openingsnummer Charlie Darwin laat de band uit Rhode Island horen net zo geporteerd te zijn van meerstemmige zang als Fleet Foxes. Ook hun muzikale wortels liggen in hetzelfde old weird America, maar in veel opzichten is The Low Anthem veelzijdiger.

De instrumentaties (tientallen instrumenten zijn er hier ingezet) zijn rijk en klinken beurtelings klein en stevig. Zangers Ben Knox Miller en Jeff Prystowsky doen ook niet alleen aan mooizingen, stevig rocken gaat ze net zo goed af.

Hoogtepunten: het tedere Ticket Taker en het lekker dreinende stuk rock 'n' roll Home I'll Never Be, een tekst van Jack Kerouac op muziek gezet door Tom Waits.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden